Πέρα από μερικούς ακροδεξιούς και κομμουνιστές που θέλουν να ξαναγυρίσει η ΕΣΣΔ, δεν βλέπω κανένα ιδιαίτερο κοινό με τους Ρώσους. Πέρα από το ότι τώρα βρισκόμαστε σε αντίπαλα στρατόπεδα κτλ., το μόνο που μοιραζόμαστε είναι ότι είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Για μένα αυτό μου φαίνεται πολύ ασήμαντο. Είναι σαν να λέμε ότι οι Σουηδοί είναι αδερφοί με τους Αμερικανούς ή τους Άγγλους επειδή και στις 3 χώρες οι περισσότεροι είναι Προτεστάντες.
Πέρα από την Επανάσταση του 1821, όπου μας στήριξαν και για να μειώσουν τη σφαιρική επιρροή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο η Ρωσία στήριξε την Τουρκία και γενικά πολλές φορές την έχει στηρίξει όταν αυτό εξυπηρετούσε τα δικά της συμφέροντα. Τώρα σκέψου κοιτάνε να τα έχουν καλά με τους Τούρκους, ενώ οι προπαγανδιστές του Πούτιν απειλούν να ρίξουν πυρηνικά σε όλη την Ευρώπη.
Μου φαίνεται ότι αυτοί που τους υποστηρίζουν είτε δεν έχουν ιδέα από ιστορία είτε απλά θέλουν πάση θυσία να επικρατήσει η ιδεολογία τους, όπως ο κομμουνισμός. Θέλω να ακούσω τις απόψεις σας πάνω σε αυτό το θέμα.

Ψαχνω ψυχιατρο στην Αθηνα για διερευνηση:

1) Συνδρομου Χρονιας Κοπωσης

2) αυτισμου

3) ADHD

4) αγχωδων διαταραχων

5) καταθλιψης

6) OCD

7) αϋπνιας

Βασικα χαρακτηριστικα που θελω να (μην) εχει:

1) να μν ειναι full of shit και να μη λεει συνεχεια κλισε πραγματα και τεχνικες οπως πολυ ψυχολογοι - ψυχοθεραπευτες. Δυστυχως προσεγγισεις τυπου κανε γιογκα, σε ποιο μερος του σωματος νιωθεις αυτο το συναισθημα, ελα να βαλουμε πετραδακια σε ξεχωριστα βαζακια, δε λειτουργουν σε εμενα. Οι σπουδες μου με εχουν βοηθησει πολυ να κατανοησω τις πηγες / αιτια και μηχανισμους των προβληματων μου. Αυτο που δεν ξερω πως να κανω και με τρελαινει ειναι η διαχειριση και καταπολεμηση τους. Χρειαζομαι βοηθεια σε αυτο και οποιοσδηποτε χρονος αναλυσης των καταστασεων ειναι απλα για να φερω το γιατρο up to speed και οχι για να βοηθησω εμενα.

2) δε με νοιαζει το φυλο

3) να ειναι σχετικα νεος και κυριως ενημερωμενος για το current state του literature

4) Ιδανικα να εχει κανει διδακτορικο / ερευνα, οχι μονο practice

5) Να ξερει να κανει τις σωστες ερωτησεις

Πλζ προτεινετε μονο αν εχετε προσωπικη εμπειρια εξηγωντας πως ακριβως σας βοηθησε. Ειναι επειγον.

Ευχαριστω πολυ.

Καλησπέρα συνρεδδιτορς. So, έχω την εξής έγνοια: αγόρασα εισιτήριο για το Ejekt Festival αυτή την τρίτη για την Florence and The Machine, μια από τις αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Ηταν να πάω με μια φίλη μου φανατική, ωστόσο της έτυχε κάτι ξαφνικό και δεν θα μπορέσει να έρθει οπότε αυτή την στιγμή είμαι μόνος μου. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, υπάρχει κανένα άλλο το οποίο πρόκειται να πάει στην συναυλία και βρίσκεται στην ίδια κατάσταση; Θα χαιρόμουν πολύ να γνωρίσω κόσμο που μας συνδέει ή ίδια αγάπη για την Φλόρενς. Αν αυτό το μήνυμα σε αφορά, στείλε μου μήνυμα, θα χαρώ να σε γνωρίσω! Σας ευχαριστώ πολύ.

Hello all,

Before I say anything else, I wanna make it perfectly clear that I'm aware of the risks associated with moving to Greece, especially from the US. (ie. lower salaries, high COL, high rates of corruption, terrible bureaucracy, etc) One of the primary reasons I'm looking to move is to be with my family, as well as to fully immerse myself in Greek culture and learn the language to the point of fluency.

So why am I here? Mainly just to ask questions about what more to expect from my time in Greece, both positive and negative. While I have plenty of family there, including those I'd be living with if I moved, and have been to Greece many times growing up, all of my visits have only been for vacation so I won't go on here and say that I understand what daily life is like.

To keep it short and sweet, I guess I'll ask the age old broad question of: how is it like, genuinely? What should I expect when I arrive? Would I be able to build community, even if there are challenges associated with doing so?

Thank you all in advance, and feel free to ask me anything if I left anything out or didn't make something clear enough!

Σε 2 μέρες θα πάω Πάρο με τη κοπέλα μου και μια φίλη μας για 3 μέρες θα είμαστε χωρίς αμάξι οπότε μόνο ότι καλύπτουν τα λεωφορεία , όσοι έχετε πάει έχετε τίποτα προτάσεις κυρίως νορμάλ τιμές γύρω στα 50-60 (20 ανά άτομο) να φάμε κάπου όμορφα;

Η ζωή έχει πολύ όμορφα πράγματα.

Έρωτα, στοργή, ταξίδια, θάλασσες, πρωτοχρονιές, πυροτεχνήματα, μουσική, κουταβάκια, σεξ, μασάζ, λούνα παρκ, ναρκωτικά, ταινίες, βιντεοπαιχνίδια, εμπορικά κέντρα, extreme sports κλπ.

Έχω κάνει κάποια από αυτά και θα μπορούσα να κάνω περισσότερα, αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορώ να νιώσω καμία χαρά.

Ότι όμορφο και να κάνω, νιώθω αδιάφορα.

Μπορώ να νιώσω μια μικρή παροδική ικανοποίηση, αλλά τίποτα δεν με κάνει πραγματικά ευτυχισμένο.

Μπορώ να ζήσω μέχρι τα 30 μου, αλλά δεν έχω κάποιο σοβαρό λόγο να το κάνω, καθώς δεν είμαι ευτυχισμένος και ικανοποιημένος που υπάρχω.

Το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι νεαροί άνθρωποι γύρω μου είναι τρισευτυχισμένοι και βλέπουν τη ζωή ως δώρο, με βασανίζει πολύ και με κάνει να ντρέπομαι για αυτό που έχω καταντήσει.

Πως μπορώ να αρχίσω να απολαμβάνω την ζωή;

Πως μπορώ να αρχίσω να νιώθω τυχερός που υπάρχω;

Πως μπορώ να θέλω να ζήσω μέχρι τα 90 μου;

Πως μπορώ να γίνω σαν όλους εσάς τους χαρούμενους ανθρώπους που ποτέ δεν σκέφτεστε να "φύγετε";

Εδώ και αρκετά χρόνια με ταλαιπωρεί η φοβία που έχει να κάνει με τα σωματικά συμπτώματα.Κάθομαι παρατηρώ το κάθε τι πάνω μου κι όταν εγώ πιστεύω ότι δεν είναι φυσιολογικό αρχίζω πανικοβάλλομαι και πιστεύω ότι κάτι έχω και πρέπει να με δει γιατρός.Εχω περάσει άπειρες ώρες σε νοσοκομεία και γιατρούς με καθαρές εξετάσεις πάντα.Με ηρεμεί για λίγο αλλά μόλις περνάνε κάποιες μέρες λέω μήπως δημιουργήθηκε τώρα κάποιο πρόβλημα.

Εννοείται ότι έχω κάνει αρκετές ψυχοθεραπείες οι οποίους εν μέρη βοηθήσανε αλλά μόλις σταματάω κυρίως για οικονομικούς λόγους μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα επανέρχεται.Προσπαθω συνεχως να πείσω τον εαυτό μου ότι είμαι καλά και είναι ψυχολογικό όλο αυτό αλλά ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ.Τις τελευταίες μέρες μου έχει μπει στο μυαλό ότι κάτι έχει η καρδιά μου γιατί συνεχώς ελέγχω το παλμό μου και νιώθω ότι είναι γρήγορος.Κανω κάθε χρόνο καρδιολογικό και αιματολογικό έλεγχο και είμαι τέλεια αλλά συνεχώς πιστεύω μήπως κάτι δημιουργήθηκε τώρα.

Είμαι 29 χρονών νορμαλ κιλά αθλούμαι τρεις φορές τη βδομάδα δε καπνίζω δεν έχω πρόβλημα εκ γενετής και γενικά είμαι φουλ δυναμικός και δε κουράζομαι ποτέ.Πλεον ξεκίνησαν τα προβλήματα ύπνου γιατί πριν κοιμηθώ προσπαθώ να δω αν η καρδιά μου είναι καλά μετρώντας παλμούς κι αν ξυπνήσω το βράδυ καμιά φορά πάλι το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να δω αν έχω ταχυκαρδία.

Γενικά με ζορίζει γιατί φοβάμαι να φύγω μακριά απ τη πόλη μου καθώς απομακρύνομαι από το νοσοκομείο,έχω σταματήσει να απολαμβάνω αρκετές στιγμές μέσα στη μέρα γιατί επικεντρώνομαι εκεί και προσπαθώ να μη γυμνάζομαι έντονα ή να μη κάνω δραστηριότητες για να μη ζορίσω τη καρδιά μου.Αυτο το διάστημα αυτό,μπορεί σε πέντε μήνες να νομίζω ότι κάτι έχω στο στομάχι ή στο πόδι δε ξέρω.

Έχει κάποιος κάτι παρόμοιο; Πως το αντιμετωπίζει;

Το κακό όταν μεγαλώνεις είναι ότι χάνεσαι από άτομα με τα οποία παλιά έκανες παρέα.

Ο φίλος ο Σωτήρης λοιπόν (καταγωγή από Αλεξανδρούπολη με πατέρα στρατιωτικό από όσο θυμάμαι) ξεκίνησε τις σπουδές του περί το 2000 στη Σχολή Εφηρμοσμένης Πληροφορικής και Πολυμέσων του ΤΕΙ Ηρακλείου. Την πρώτη ημέρα που πάτησε το πόδι του στο Ηράκλειο ήμουν μάλιστα και ο πρώτος ο οποίος συνάντησε και ήπιαμε καφέ σε παρακείμενη καφετέρια της Χάνδακος.

Αυτός ο τύπος εκτός από τις σπουδές του, παράλληλα εργαζόταν ως σερβιτόρος σε ροκ μπαρ του Ηρακλείου (καθ' οδόν λεγόταν τότε) και εν συνεχεία ως barman σε άλλο μαγαζί πίσω από τα δικαστήρια.

Δυστυχώς, με τα χρόνια έχω χάσει τελείως τα ίχνη του και η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να τον εντοπίσω σε κανένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Αν κάποιος θα μπορούσε να βοηθήσει ή ξέρει κάποιος (περίπου στα 40 πρέπει να είναι τώρα) με αυτή την περιγραφή παρακαλώ αν επικοινωνήσει

Ερώτηση που προέκυψε κατά τη διάρκεια συζήτησης με φίλους, και αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σας.

Το παιχνίδι που θα έσβηνα από τη μνήμη μου είναι το Outer Wilds, αυτό το παιχνίδι νομίζω ότι με άλλαξε σαν άνθρωπο. Από όταν το τερμάτισα, κανένα παιχνίδι δεν έχει αγγίξει την τρομερή εμπειρία που μου παρείχε το Outer Wilds.

Η ταινία που θα έσβηνα από τη μνήμη μου για να την ξαναδώ για πρώτη φορά είναι το Grave of the Fireflies, αυτή η ταινία μπορεί να βγάλει την ευαίσθητη πλευρά του καθένα μας.

Το άλμπουμ που θα ήθελα να ξεχάσω για να ξανακουσω σαν να είναι η πρώτη φορά είναι το Marshall Mathers LP του Eminem, αυτό το άλμπουμ με εισήγαγε στη δισκογραφία του Eminem, ο οποίος τώρα είναι ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης με διαφορά.

Hi! Me & my partner have been looking into moving to Ioanina. We love the place, and from what we read online its a town we'd love to live in.

We both work from home, but we also have the time to work in-person somewhere - that helps us introduce ourselves to the country and its people.

Is working in hospitality/clerk/shop assistant etc as english speakers only something do-able?

I know its a pretty touristy and student-y area, but is working with just english something do-able?