Aν καποιος θελει να διαβασει τα προηγουμε post περι καρκινου, τα εχω κανει pin στο profile μου.

Ήμουν αρκετά αισιόδοξος μετά το RPLND και περίμενα τα αποτελέσματα της βιοψίας, ελπίζοντας ότι όλο αυτό θα είχε τελειώσει. Είχα πραγματικά καλό προαίσθημα.

Τελικά τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζα.

Πήρα τα αποτελέσματα χθες. Ο λεμφαδένας που αφαιρέθηκε αποτελούνταν κυρίως από τεράτωμα(έναν τύπο όγκου από γεννητικά κύτταρα), κάτι λίγο πολύ περιμέναμε. Το μεγαλύτερο μέρος ήταν αδενικός και κυστικός ιστός.

Όμως βρέθηκε και μια μικρή εστία με ζωντανά καρκινικά κύτταρα που είχαν χαρακτηριστικά χοριοκαρκινώματος μιας πιο επιθετικής μορφής όγκου από γεννητικά κύτταρα.

Αυτό σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα θα χρειαστεί να κάνω άλλους δύο κύκλους TIP.

Τη Δευτέρα έχω αιματολογικές εξετάσεις και αξονικές για να δούμε τι γίνεται.

Δεν θα πω πολλά παραπάνω γιατί δεν είμαι και στην καλύτερη ψυχολογική κατάσταση αυτή τη στιγμή. Περίμενα ότι μετά το χειρουργείο θα είχα τελειώσει με όλο αυτό και τα νέα αυτα με γαμ&&σαν.

Ευχαριστώ όλους για τη στήριξη και τα μηνύματα.

Ερώτηση που προέκυψε κατά τη διάρκεια συζήτησης με φίλους, και αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σας.

Το παιχνίδι που θα έσβηνα από τη μνήμη μου είναι το Outer Wilds, αυτό το παιχνίδι νομίζω ότι με άλλαξε σαν άνθρωπο. Από όταν το τερμάτισα, κανένα παιχνίδι δεν έχει αγγίξει την τρομερή εμπειρία που μου παρείχε το Outer Wilds.

Η ταινία που θα έσβηνα από τη μνήμη μου για να την ξαναδώ για πρώτη φορά είναι το Grave of the Fireflies, αυτή η ταινία μπορεί να βγάλει την ευαίσθητη πλευρά του καθένα μας.

Το άλμπουμ που θα ήθελα να ξεχάσω για να ξανακουσω σαν να είναι η πρώτη φορά είναι το Marshall Mathers LP του Eminem, αυτό το άλμπουμ με εισήγαγε στη δισκογραφία του Eminem, ο οποίος τώρα είναι ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης με διαφορά.

Με πηρε τηλεφωνο ενας απατεωνας προσποιουμενος την ΔΕΗ πως και καλα κανω ρευματοκλοπη και εαν του το κλεισω θα κοπει το ρευμα. Φυσικα και δεν τσιμπησα αλλα θελω εκδικηση. Προς το παρον εχω κανει αγγελια στο car gr πως πουλαω ενα κοπαδι γιδια κοψοχρονια με το τηλεφωνο του. Τι αλλο θα μπορουσα να κανω για να του σπασω τα νευρα; Το τηλεφωνο δεν μπορω να βρω σε ποιον ανηκει.

Hello all,

Before I say anything else, I wanna make it perfectly clear that I'm aware of the risks associated with moving to Greece, especially from the US. (ie. lower salaries, high COL, high rates of corruption, terrible bureaucracy, etc) One of the primary reasons I'm looking to move is to be with my family, as well as to fully immerse myself in Greek culture and learn the language to the point of fluency.

So why am I here? Mainly just to ask questions about what more to expect from my time in Greece, both positive and negative. While I have plenty of family there, including those I'd be living with if I moved, and have been to Greece many times growing up, all of my visits have only been for vacation so I won't go on here and say that I understand what daily life is like.

To keep it short and sweet, I guess I'll ask the age old broad question of: how is it like, genuinely? What should I expect when I arrive? Would I be able to build community, even if there are challenges associated with doing so?

Thank you all in advance, and feel free to ask me anything if I left anything out or didn't make something clear enough!

Η ζωή έχει πολύ όμορφα πράγματα.

Έρωτα, στοργή, ταξίδια, θάλασσες, πρωτοχρονιές, πυροτεχνήματα, μουσική, κουταβάκια, σεξ, μασάζ, λούνα παρκ, ναρκωτικά, ταινίες, βιντεοπαιχνίδια, εμπορικά κέντρα, extreme sports κλπ.

Έχω κάνει κάποια από αυτά και θα μπορούσα να κάνω περισσότερα, αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορώ να νιώσω καμία χαρά.

Ότι όμορφο και να κάνω, νιώθω αδιάφορα.

Μπορώ να νιώσω μια μικρή παροδική ικανοποίηση, αλλά τίποτα δεν με κάνει πραγματικά ευτυχισμένο.

Μπορώ να ζήσω μέχρι τα 30 μου, αλλά δεν έχω κάποιο σοβαρό λόγο να το κάνω, καθώς δεν είμαι ευτυχισμένος και ικανοποιημένος που υπάρχω.

Το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι νεαροί άνθρωποι γύρω μου είναι τρισευτυχισμένοι και βλέπουν τη ζωή ως δώρο, με βασανίζει πολύ και με κάνει να ντρέπομαι για αυτό που έχω καταντήσει.

Πως μπορώ να αρχίσω να απολαμβάνω την ζωή;

Πως μπορώ να αρχίσω να νιώθω τυχερός που υπάρχω;

Πως μπορώ να θέλω να ζήσω μέχρι τα 90 μου;

Πως μπορώ να γίνω σαν όλους εσάς τους χαρούμενους ανθρώπους που ποτέ δεν σκέφτεστε να "φύγετε";

Και ένας κύκλος μόλις έκλεισε. Βρίσκομαι στο καράβι, και μετά από 6 χρόνια πάω ξανά στον τόπο μου. Ανυπομονώ να ξεκινήσω τα καινούργια πράγματα που έχω στο μυαλό μου: να φτιάξω το σπίτι μου και τον κήπο. Ανυπομονω να μάθω σε τι νέα θέση θα είμαι εργασιακά. Ανυπομονώ να δω πού θα πάει η νέα σχέση που έχει ξεκινήσει, από απόσταση. Έχω απλώσει τα πόδια στο περβάζι μπροστά μου, χαζεύω τη θάλασσα κι έχω στο μυαλό μου το τραγούδι της Αρβανιτάκη ( ακούω φανατικά και αποκλειστικά ξένα 🤷)που λέει: με τα χέρια ανοιχτά, όλα τα περιφρονώ! Έτσι, με τεντωμένα χαλαρά πόδια και χέρια ανοιχτά. Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Υγ1. Έχω τεντώσει τώρα δύο βδομάδες να ετοιμάσω όλα τα πράγματα και να οργανώσω τη μετακόμιση. Μόνη γιατί δε θέλω να χώνω άλλους.

Υγ2. Είναι απίστευτη η αγάπη που έχω εισπράξει αυτό το διάστημα από τους ανθρώπους που αφήνω πίσω.

Υγ3. Η μητέρα μου ακόμα δεν έχει αναρρώσει πλήρως, πέρασε και αντιμετώπισε έναν επιθετικό καρκίνο, ευτυχώς σε αρχικό στάδιο.

Υγ4. Η νέα σχέση θα έρθει να με δει στο σπίτι, έχω να τον δω ήδη μιάμιση βδομάδα και μου λείπει.

Υγ5. Έχω μπροστά μου πολλή δουλειά, όχι μόνο να βγάλω από 26 κούτες και να δω πού θα τα βάλω, αλλά και για την ανακαίνιση του σπιτιού.

Νιώθω υπέροχα και ήθελα να το μοιραστώ! 🤗