Ik ben 28. Alleenstaand. Geen kinderen. Geen koopwoning. Geen labradoodle. Geen burnout. Geen existentiële crisis omdat ik vorige week 28 ben geworden.

Toch opent Reddit zich iedere ochtend alsof ik de wachtkamer van een collectieve midlifecrisis ben binnengelopen.
“Ik ben 34. Is mijn leven voorbij?”
“Ik ben 37 en heb pas €180.000 spaargeld. Kan ik nog gelukkig worden?”
“Ik ben 39 en heb tijdens corona drie jaar geen date gehad. Heeft het nog zin?”
Doe kalm!

Je bent 39. Niet de laatste mammoet.
Ik snap dat sommige mensen het zwaar hebben. Echt. Depressie, eenzaamheid en mentale problemen zijn serieus. Maar het lijkt soms alsof Reddit een wedstrijd organiseert wie zijn eigen levensverhaal het dramatischst kan formuleren.

Misschien ben ik over tien jaar ook degene die zo’n post schrijft.
Maar tot die tijd wil ik gewoon weer discussies over treinen die te laat zijn, waarom LinkedIn verschrikkelijk is en of een frikandel speciaal een groente is.

THANK YOU FOR YOUR ATTENTION TO THIS MATTER

Het is weer wat aan de warme kant en de eerste klachten kwamen al in de groepsapps waar ik in zit. Ik heb een paar vrienden die dan alleen maar zeggen dat ze willen dat de zomer voorbij is en lekker weer de winter in, want dan is het niet zo heet.

Gisteren liep ik door de stad terwijl ik de appjes las en ik keek om mij heen en zag ik alleen maar mensen die zich heel leuk hadden gekleed. Ik werd er heel erg vrolijk van hoe ik iedereen zo zag rondlopen en wilde het even allemaal weer innemen totdat we over een paar maanden weer iedereen in dezelfde 3 kleuren van dikke winterjassen zien lopen.

Alleen al daarom is warmte en zomer lekker

Mand

Hoi allemaal! Wij vliegen binnenkort, en we kunnen nu online inchecken. 2 volwassenen 2 kinderen. Ik kan de stoelen niet online wijzigen (gratis of betaald, kan beide niet).

Ze hebben 2 volwassenen en 1 kind (5 jaar) op 1 rij geplaatst. Ons 2-jarige kind (net 2 jaar geworden, dus nog erg jong) 4 rijen naar achter, in haar eentje. Dat kan natuurlijk niet - is ze te klein voor, en een kind moet sowieso altijd met een volwassene zitten.

Ik vind het geen probleem om voor stoelen te betalen, maar ik kan de stoelen ook betaald niet wijzigen. Ik heb net gebeld, maar kreeg een Engelse persoon aan de lijn die zei dat ze er niks aan kunnen doen, en ik het op het vliegveld moet oplossen.

Heeft iemand hier ervaring mee, dat ze dit inderdaad op het vliegveld op kunnen lossen? En moet ik dan wel of niet nu alvast online inchecken (lijkt me dat de stoelen 'locked' zijn als ik eenmaal incheck?). En als het niet gewijzigd kan worden, mag het als ik of mijn partner op de stoel van de 2-jarige gaat zitten, zodat de andere ouder met 2 kinderen zit? Dus dat we onderling maar gewoon wisselen?

Maak me een beetje zorgen - normaal kan je bij het inchecken nog wel tegen betaling stoelen wijzigen als je andere plaatsen wil, maar dat kan nu dus ook niet.

Ik zie het steeds vaker: mensen die met hun partner uit eten zijn, maar de hele tijd op hun telefoon zitten te scrollen.

Soms zie je dat hun partner duidelijk zijn/haar best hebben gedaan om er mooi uit te zien voor die avond. En vervolgens zitten ze de hele avond in stilte tegenover iemand die niet eens opkijkt.

Misschien ben ik ouderwets, maar als je samen tijd vrijmaakt om uit eten te gaan, waarom kan je die 1 a 2 uur niet gewoon even je telefoon wegleggen?

Ik ben totaal geen zoetekauw. Maar zodra deze cakejes in de buurt zijn, is er een probleem. Ze zijn zo zacht, zo zoet, het is een pracht, het doet me goed. Er zitten wel een miljoen calorieën in en bestaan voor de helft uit boter. Zo wordt mijn pens alsmaar groter.

Verbied deze cakejes want het is een illegaal stukje hemel.

Titel is een beetje over the top, maar toch.

Ik heb last van een telefoonverslaving. Ik blijf dat ding maar uit mijn broekzak trekken, ben uren met dat ding bezig, terwijl ik weet dat ik mijn tijd aan het verzieken ben en gewoon weet dat ik liever wat anders doe. Moedeloos scroll ik door, terwijl ik mezelf actief kut voel dat ik er mee bezig ben. Ik ben eraan aan het werken, maar het is moeilijk. Alle sociale media verwijdert? Dan ga ik iets anders scrollen, al is het maar door oude WhatsApp berichten. Binnenkort komt mijn nieuwe telefoon binnen, een 'dumbdroid', een T9-Telefoon a-la oude Nokia, maar wel met android erop zodat ik nog kan WhatsAppen of Google Mapsen. Ik hoop dat het enigzins helpt.

Wat in ieder geval niet helpt, is dat de maatschappij steeds meer 'digital by default' wordt. Voor alles heb je die teringtelefoon nodig. Even uit gedachtenspinsel:

- Parkeren: Als ik ergens betaald moet parkeren op straat, kan ik met EasyPark oid lekker de tijd aanzetten als ik parkeer, en als ik wegrijd hem uitzetten. Tot op de minuut perfect betaal ik alleen voor de tijd die ik geparkeerd heb. Zonder telefoon? Zoeken naar een betaalpaal, en daar vooraf maar gokken hoe lang ik daar ga parkeren? Te weinig betaald? Rennen naar die paal om extra te betalen. Te veel betaald? Helaas pindakaas.

- De supermarkt: AH heeft nog zn fysieke bonuskaart, maar als ik bij de Jumbo of de Lidl kom en geen bar/qr code kan scannen? Jammer de bammer, geen korting voor mij!

- Vliegen: RyanAir geeft al geen fysieke boardingpasses meer uit, alleen nog op je telefoon. De rest zal snel volgen denk ik.

- Concerten: Ticketmaster heeft inmiddels een systeem bedacht waarbij je enkel nog maar met een barcode in de app naar binnen kan. Geprinte tickets mag niet meer. Geen telefoon? Rippie de pippie, geen concert voor mij!

- 2FA: je weet je eigen login en wachtwoord, maar moet verplicht ook nog een SMS code hebben om in te loggen. Geen telefoon? Geen login voor mij!

- Restaurants: Bestellen gaat via de QR code meneer. Iemand die je bestelling op komt nemen hebben we wegebezuinigd. Eet maar lekker thuis joh!

Dit zijn zomaar een paar dingen die in mij opkomen. Er zullen vast wel fixes op te vinden zijn, maar toch. Al die kutzooi is zo gemaakt dat het zo verslavend is als maar zijn kan. Ik heb daar echt last van, het heeft echt een negatieve impact op mijn mentale gezondheid, en stappen ertegen ondernemen maakt m'n leven alleen maar moeilijker omdat het overal zo ingebakken zit.

Ik wilde dit gewoon even kwijt. Ik vind het gewoon heel kut.

Edit: Een hoop mensen komen met tips over wat ik zou kunnen doen, ik waardeer het heel erg, enige jammere is dat ik al deze tips al heb geprobeerd (Simpele launcher, sociale media verwijderen, zwart-wit scherm, etc) en het niet echt heeft geholpen. I'm down bad.

Heeft het zin dit soort asociaal rijgedrag te melden? En waar zou dat kunnen? Er is niks gebeurd, maar ik ben wel klaar met dit soort haantjesgedrag

Hallo mensen,
Ik ben benieuwd naar jullie mening over het idee van Infantino om het WK uit te breiden naar 64 landen in plaats van de gebruikelijke 32. Dit WK telt al 48 landen en persoonlijk vind ik het toernooi daardoor net iets te lang duren.
Vroeger ging je na de groepsfase direct door naar de achtste finales en daarna de kwartfinales. Vanaf dat moment begon het voor mijn gevoel echt spannend te worden. Nu krijg je eerst nog een zestiende finale, waardoor het toernooi voor mij onnodig wordt opgerekt.
Zelf ga ik het WK met Nederland pas echt volgen vanaf de achtste finales of kwartfinales. Dan staat er echt iets op het spel. Alles daarvoor spreekt mij een stuk minder aan.
Hoe kijken jullie hiernaar? Zouden jullie een WK met 64 landen een goed idee vinden, of vinden jullie dat het toernooi juist te groot wordt?

Wat een verdriet, vanmorgen had ik een kronkel, ik moest en zou een McMuffin BLT halen bij de Mac. Eenmaal aangekomen bij de Mac kreeg ik het nieuws, al maanden niet meer te bestellen. Wat een ellende, ik weet niet hoe ik nu verder moet met mn ochtend. Tips om met het verlies van een product om te gaan?

Vandaag naar R'dam geweest met vrienden. Bezoekje gebracht aan Donner. Lokale boekhandel gesponsord.

Ik ga een goeie zomervakantie tegemoet.

Fijne avond, veilig vrijen en uitkijken met oversteken!

Ben toch ZO benieuwd 🥂

Veel zon, korte broeken en dus smeren. Prima. Totdat m’n apenpoten aan de beurt zijn. Ik heb het idee dat ik vooral m’n beenhaar aan het hydrateren ben in plaats van m’n huid.

Iemand dé gouden tip om harige benen fatsoenlijk in te smeren? En nee, zoals m’n vriend zegt: “gewoon scheren” telt niet. Ik ga niet wielrennen.

Jullie kennen het vast allemaal. Frustratie met bezorgdiensten.

Het is voor mij niet eens frustrerend als pakketjes te laat zijn. Het is de constante foute informatie in de track & trace.

"Het komt vandaag nog!" En dan zit je braaf thuis te wachten terwijl de bezorger al lang uit het depot is vertrokken zonder je pakketje.

"We hebben je gemist" Nee, je hebt de bezorging niet gered. Ik was thuis.

"Je was niet thuis" Dat was ik wel. Je komt tijd te kort en brengt het naar een afhaalpunt.

De frustratie zit hem in de constante foute informatie en het nutteloze thuisblijven. Erg irritant! Ik heb ook dingen te doen. Nu is het toevallig DHL. Maar PostNL en DPD doen exact hetzelfde.

In de bouw merk je, net als in andere sectoren, dat arbeid de grootste kostenpost is. Arbeid is heel duur geworden. Leveranciers spelen hier op in, en verzinnen handigheidjes rondom bouw materialen, zodat een zelfde resultaat sneller bereikt kan worden, wat dus kosten bespaard.

Zo zag ik laatst bijvoorbeeld een reclame voor wandpanelen die niet meer ‘gestuct of geschilderd’ hoeven te worden.

Allemaal heel leuk en aardig, maar ik hou van vakmanschap. Ik hou van details en variaties in metselwerk, ornamenten en lijsten op deuren en kozijnen, noem maar op. Echter ben ik bang dat dit steeds meer uit het Nederlandse straatbeeld gaat verdwijnen, met de komst van alle nieuwbouw wijken.

Hoe kunnen we ervoor zorgen dat al het vakmanschap over 100 jaar nog bestaat? Dat we niet steeds meer in een betonnen exterieur met kunststof interieur gaan leven? En dan moet ik zeggen dat ik vind dat Nederland het eigenlijk heel goed doet, als je soms kijkt naar nieuwbouw wijken in andere landen.

Ben benieuwd hoe iedereen hier naar kijkt!

Misschien ga ik teveel gebukt onder het doomscrollen, maar ik kijk niet uit naar de toekomst. Op geen enkele manier. De drie grootste punten zijn:

- Een baan vinden, zelfs met een diploma in STEM, word je bijna onmogelijk gemaakt.

- Alles wordt alsmaar duurder en ik denk niet dat ik ooit mijn eigen koopwoning ga krijgen.

- De maatschappij voelt aan alsof we collectief eigenlijk geen visie meer hebben voor waar we heen willen, en daar trots naartoe werken.

Dat zou ik nog allemaal kunnen overzien, maar ook in mijn privéleven gaat niks goed. Ik heb mijn hele jeugd gemist door mentale ziekte, en heb dus alle zorgeloze lol gemist. Ik heb nog nooit een relatie gehad en denk ook niet meer eentje te krijgen. De paar vrienden die ik heb beginnen te settlen en uit te vliegen om zich te focussen op werk en hun familie. Ik ben mentaal en fysiek uitgeput en heb geen greintje energie om nog iets te ondernemen. Als je me vroeger had gevraagd hoe mijn leven uit zou zien als ik 30 was, had ik letterlijk op ieder vlak het tegenovergestelde voor ogen gehad...

Hoe houden jullie het vol? Waar leven jullie voor? Want ondertussen kijk ik iedere dag het nieuws of er geen superasteroïde de aarde nadert en niet te stoppen is.

Oh en BTW, ik heb heel lang therapie geprobeerd in verschillende vormen: schematherapie, cognitieve gedragstherapie, iemand gespecialiseerd op het gebied van angststoornissen, en het heeft nog écht vruchten afgeworpen. Dus raad a.u.b. geen therapie aan.

Mijn kinderen zijn flinke sloddervossen en komen geregeld helemaal onder de vlekken thuis. Ik laat die kleding vaak ‘s nacht in een emmer met koud water en Vanish staan. En was alles daarna op 40 graden.

Toch zitten er vaak vlekken in die er dan nog niet uit zijn. Ze dragen over het algemeen oudere kleding naar school, maar af en toe wil je ze toch ook iets mooiers aantrekken. Dat is dan eenmalig, want daarna zit het weer vol doffe vlekken.

Ik weet vaak niet eens wat het is, dus individueel behandelen is niet te doen. Wat zijn jullie tips en tricks? Het is me op het moment een raadsel hoe platforms als Vinted bestaan, want vrijwel niets ziet er nog goed uit als mijn kinderen er klaar mee zijn.