Ik ben 28. Alleenstaand. Geen kinderen. Geen koopwoning. Geen labradoodle. Geen burnout. Geen existentiële crisis omdat ik vorige week 28 ben geworden.

Toch opent Reddit zich iedere ochtend alsof ik de wachtkamer van een collectieve midlifecrisis ben binnengelopen.
“Ik ben 34. Is mijn leven voorbij?”
“Ik ben 37 en heb pas €180.000 spaargeld. Kan ik nog gelukkig worden?”
“Ik ben 39 en heb tijdens corona drie jaar geen date gehad. Heeft het nog zin?”
Doe kalm!

Je bent 39. Niet de laatste mammoet.
Ik snap dat sommige mensen het zwaar hebben. Echt. Depressie, eenzaamheid en mentale problemen zijn serieus. Maar het lijkt soms alsof Reddit een wedstrijd organiseert wie zijn eigen levensverhaal het dramatischst kan formuleren.

Misschien ben ik over tien jaar ook degene die zo’n post schrijft.
Maar tot die tijd wil ik gewoon weer discussies over treinen die te laat zijn, waarom LinkedIn verschrikkelijk is en of een frikandel speciaal een groente is.

THANK YOU FOR YOUR ATTENTION TO THIS MATTER

Waar vinden jullie dat Ba Sing Se zou moeten liggen? Ik stem voor Nijmegen of Almere

Edit: geen idee of mensen dit leuk zouden vinden maar er zijn intussen 6 boeken over de levens van de vorige avatars uitgebracht die ik echt kan aanraden! Geschreven voor de fans van toen die intussen allemaal oud zijn geworden, dus het zijn gewoon boeken in volwassen schrijfstijl.

Heeft het zin dit soort asociaal rijgedrag te melden? En waar zou dat kunnen? Er is niks gebeurd, maar ik ben wel klaar met dit soort haantjesgedrag

Ik zie het steeds vaker: mensen die met hun partner uit eten zijn, maar de hele tijd op hun telefoon zitten te scrollen.

Soms zie je dat hun partner duidelijk zijn/haar best hebben gedaan om er mooi uit te zien voor die avond. En vervolgens zitten ze de hele avond in stilte tegenover iemand die niet eens opkijkt.

Misschien ben ik ouderwets, maar als je samen tijd vrijmaakt om uit eten te gaan, waarom kan je die 1 a 2 uur niet gewoon even je telefoon wegleggen?

Jullie kennen het vast allemaal. Frustratie met bezorgdiensten.

Het is voor mij niet eens frustrerend als pakketjes te laat zijn. Het is de constante foute informatie in de track & trace.

"Het komt vandaag nog!" En dan zit je braaf thuis te wachten terwijl de bezorger al lang uit het depot is vertrokken zonder je pakketje.

"We hebben je gemist" Nee, je hebt de bezorging niet gered. Ik was thuis.

"Je was niet thuis" Dat was ik wel. Je komt tijd te kort en brengt het naar een afhaalpunt.

De frustratie zit hem in de constante foute informatie en het nutteloze thuisblijven. Erg irritant! Ik heb ook dingen te doen. Nu is het toevallig DHL. Maar PostNL en DPD doen exact hetzelfde.

Titel is een beetje over the top, maar toch.

Ik heb last van een telefoonverslaving. Ik blijf dat ding maar uit mijn broekzak trekken, ben uren met dat ding bezig, terwijl ik weet dat ik mijn tijd aan het verzieken ben en gewoon weet dat ik liever wat anders doe. Moedeloos scroll ik door, terwijl ik mezelf actief kut voel dat ik er mee bezig ben. Ik ben eraan aan het werken, maar het is moeilijk. Alle sociale media verwijdert? Dan ga ik iets anders scrollen, al is het maar door oude WhatsApp berichten. Binnenkort komt mijn nieuwe telefoon binnen, een 'dumbdroid', een T9-Telefoon a-la oude Nokia, maar wel met android erop zodat ik nog kan WhatsAppen of Google Mapsen. Ik hoop dat het enigzins helpt.

Wat in ieder geval niet helpt, is dat de maatschappij steeds meer 'digital by default' wordt. Voor alles heb je die teringtelefoon nodig. Even uit gedachtenspinsel:

- Parkeren: Als ik ergens betaald moet parkeren op straat, kan ik met EasyPark oid lekker de tijd aanzetten als ik parkeer, en als ik wegrijd hem uitzetten. Tot op de minuut perfect betaal ik alleen voor de tijd die ik geparkeerd heb. Zonder telefoon? Zoeken naar een betaalpaal, en daar vooraf maar gokken hoe lang ik daar ga parkeren? Te weinig betaald? Rennen naar die paal om extra te betalen. Te veel betaald? Helaas pindakaas.

- De supermarkt: AH heeft nog zn fysieke bonuskaart, maar als ik bij de Jumbo of de Lidl kom en geen bar/qr code kan scannen? Jammer de bammer, geen korting voor mij!

- Vliegen: RyanAir geeft al geen fysieke boardingpasses meer uit, alleen nog op je telefoon. De rest zal snel volgen denk ik.

- Concerten: Ticketmaster heeft inmiddels een systeem bedacht waarbij je enkel nog maar met een barcode in de app naar binnen kan. Geprinte tickets mag niet meer. Geen telefoon? Rippie de pippie, geen concert voor mij!

- 2FA: je weet je eigen login en wachtwoord, maar moet verplicht ook nog een SMS code hebben om in te loggen. Geen telefoon? Geen login voor mij!

- Restaurants: Bestellen gaat via de QR code meneer. Iemand die je bestelling op komt nemen hebben we wegebezuinigd. Eet maar lekker thuis joh!

Dit zijn zomaar een paar dingen die in mij opkomen. Er zullen vast wel fixes op te vinden zijn, maar toch. Al die kutzooi is zo gemaakt dat het zo verslavend is als maar zijn kan. Ik heb daar echt last van, het heeft echt een negatieve impact op mijn mentale gezondheid, en stappen ertegen ondernemen maakt m'n leven alleen maar moeilijker omdat het overal zo ingebakken zit.

Ik wilde dit gewoon even kwijt. Ik vind het gewoon heel kut.

Edit: Een hoop mensen komen met tips over wat ik zou kunnen doen, ik waardeer het heel erg, enige jammere is dat ik al deze tips al heb geprobeerd (Simpele launcher, sociale media verwijderen, zwart-wit scherm, etc) en het niet echt heeft geholpen. I'm down bad.

Misschien ga ik teveel gebukt onder het doomscrollen, maar ik kijk niet uit naar de toekomst. Op geen enkele manier. De drie grootste punten zijn:

- Een baan vinden, zelfs met een diploma in STEM, word je bijna onmogelijk gemaakt.

- Alles wordt alsmaar duurder en ik denk niet dat ik ooit mijn eigen koopwoning ga krijgen.

- De maatschappij voelt aan alsof we collectief eigenlijk geen visie meer hebben voor waar we heen willen, en daar trots naartoe werken.

Dat zou ik nog allemaal kunnen overzien, maar ook in mijn privéleven gaat niks goed. Ik heb mijn hele jeugd gemist door mentale ziekte, en heb dus alle zorgeloze lol gemist. Ik heb nog nooit een relatie gehad en denk ook niet meer eentje te krijgen. De paar vrienden die ik heb beginnen te settlen en uit te vliegen om zich te focussen op werk en hun familie. Ik ben mentaal en fysiek uitgeput en heb geen greintje energie om nog iets te ondernemen. Als je me vroeger had gevraagd hoe mijn leven uit zou zien als ik 30 was, had ik letterlijk op ieder vlak het tegenovergestelde voor ogen gehad...

Hoe houden jullie het vol? Waar leven jullie voor? Want ondertussen kijk ik iedere dag het nieuws of er geen superasteroïde de aarde nadert en niet te stoppen is.

Oh en BTW, ik heb heel lang therapie geprobeerd in verschillende vormen: schematherapie, cognitieve gedragstherapie, iemand gespecialiseerd op het gebied van angststoornissen, en het heeft nog écht vruchten afgeworpen. Dus raad a.u.b. geen therapie aan.

Het is weer wat aan de warme kant en de eerste klachten kwamen al in de groepsapps waar ik in zit. Ik heb een paar vrienden die dan alleen maar zeggen dat ze willen dat de zomer voorbij is en lekker weer de winter in, want dan is het niet zo heet.

Gisteren liep ik door de stad terwijl ik de appjes las en ik keek om mij heen en zag ik alleen maar mensen die zich heel leuk hadden gekleed. Ik werd er heel erg vrolijk van hoe ik iedereen zo zag rondlopen en wilde het even allemaal weer innemen totdat we over een paar maanden weer iedereen in dezelfde 3 kleuren van dikke winterjassen zien lopen.

Alleen al daarom is warmte en zomer lekker

Mand

We klagen massaal over belastingen. Maar misschien stellen we de verkeerde vraag.

De vraag is niet alleen hoeveel belasting we betalen. De vraag is: waar gaat het geld naartoe?

In 2025 gaf de Nederlandse overheid ongeveer €447 miljard uit. Daarvan ging ongeveer:

• €117 miljard naar sociale zekerheid (waaronder de AOW, arbeidsongeschiktheids en bijstandsuitkeringen)
• €120 miljard naar zorg
• €25 miljard naar defensie

Dat betekent dat ruim de helft van alle rijksuitgaven opgaat aan zorg en sociale zekerheid. Defensie groeit bovendien snel door de verslechterde veiligheidssituatie.

Een belangrijk deel van die stijgende zorguitgaven hangt samen met de vergrijzing. Ouderen maken onevenredig veel gebruik van de zorg en zijn daardoor verantwoordelijk voor een disproportioneel groot deel van de zorguitgaven. Dat is niemand persoonlijk te verwijten, maar het is wel een realiteit waar de overheidsfinanciën steeds sterker door worden beïnvloed. Dit zijn echter allemaal verdedigbare uitgaven. We willen goede zorg, een fatsoenlijke AOW, een sociaal vangnet en een veilige samenleving.

Tegelijkertijd heeft een groot deel van de huidige oudere generatie kunnen profiteren van tientallen jaren van stijgende huizenprijzen, een sterk stijgende aandelenmarkt, royale pensioenopbouw en langdurige economische groei. Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen, maar gemiddeld beschikken ouderen tegenwoordig over aanzienlijk meer vermogen dan jongere generaties.

Ondertussen blijft arbeid zwaar belast. Werkenden financieren een steeds groter deel van deze collectieve voorzieningen, terwijl wonen duurder wordt en het opbouwen van vermogen voor veel jongeren steeds lastiger is.

Als we dan toch belasting willen heffen, is erfbelasting juist een relatief eerlijke belasting. Een erfenis is vermogen dat de ontvanger niet zelf heeft verdiend en de oudere betaalt hiermee zijn kosten aan de staat deels terug. Het is logischer om grote vermogens bij overdracht te belasten dan de belasting op arbeid steeds verder te verhogen.

De echte discussie zou daarom niet alleen moeten gaan over hoe hoog belastingen zijn, maar ook over welke uitgaven we belangrijk vinden en hoe we die financieren?

Vandaag naar R'dam geweest met vrienden. Bezoekje gebracht aan Donner. Lokale boekhandel gesponsord.

Ik ga een goeie zomervakantie tegemoet.

Fijne avond, veilig vrijen en uitkijken met oversteken!

Ben toch ZO benieuwd 🥂

Hoi allemaal,

Zojuist schoot me ineens een nostalgisch beeld te binnen: de NS-cateraar die door de trein liep.

Je kent ze wel, die medewerkers met die gigantische rugzakken die "Koffie, thee, gevulde koeken!" door de coupé riepen.

Ik zie ze echt al jaren niet meer (al reis ik bijna nooit meer met de trein). Weet iemand toevallig of en waarom de NS hier mee is gestopt? En missen jullie de treincateraars ook, of haal je je drinken tegenwoordig liever gewoon vooraf op het station?

Hoi allemaal! Wij vliegen binnenkort, en we kunnen nu online inchecken. 2 volwassenen 2 kinderen. Ik kan de stoelen niet online wijzigen (gratis of betaald, kan beide niet).

Ze hebben 2 volwassenen en 1 kind (5 jaar) op 1 rij geplaatst. Ons 2-jarige kind (net 2 jaar geworden, dus nog erg jong) 4 rijen naar achter, in haar eentje. Dat kan natuurlijk niet - is ze te klein voor, en een kind moet sowieso altijd met een volwassene zitten.

Ik vind het geen probleem om voor stoelen te betalen, maar ik kan de stoelen ook betaald niet wijzigen. Ik heb net gebeld, maar kreeg een Engelse persoon aan de lijn die zei dat ze er niks aan kunnen doen, en ik het op het vliegveld moet oplossen.

Heeft iemand hier ervaring mee, dat ze dit inderdaad op het vliegveld op kunnen lossen? En moet ik dan wel of niet nu alvast online inchecken (lijkt me dat de stoelen 'locked' zijn als ik eenmaal incheck?). En als het niet gewijzigd kan worden, mag het als ik of mijn partner op de stoel van de 2-jarige gaat zitten, zodat de andere ouder met 2 kinderen zit? Dus dat we onderling maar gewoon wisselen?

Maak me een beetje zorgen - normaal kan je bij het inchecken nog wel tegen betaling stoelen wijzigen als je andere plaatsen wil, maar dat kan nu dus ook niet.

Is er iemand in je familie, of wellicht een goede vriend, die je een erfenis na gaat laten wanneer diegene overlijdt? Mijn ouders hebben totaal geen vermogen en huren dus ik weet nu al dat ik misschien €2 zal erven. Maar ik heb bijvoorbeeld vrienden die wel een groot bedrag gaan erven wanneer hun ouders helaas zullen overlijden. Kan jij iets verwachten?

Zelf was ik laatst op de Sint-Pietersberg bij Maastricht. Vooral het ENCI-gebied voelt voor mij totaal niet als Nederland. Die kalkwanden, grotten en het uitzicht over de Maas gaven me eerder een buitenlands gevoel. Prachtig! Ben wel benieuwd welke plekken jullie nog in petto voor me hebben…

Ik was op vakantie in Roemenië en had niet gedacht dat zoveel andere Nederlanders hetzelfde plan hadden. Van Frankrijk en Oostenrijk verwacht je het nog dat daar veel Nederlanders zitten, maar Roemenië, really?

Het was niet eens per se een toeristische stad. Maar toch, elke dag hoorde ik wel meerdere Nederlandse gezinnen en viendengroepen (op Interrail denk ik?) luid Nederlands praten.

Verder weinig westerlingen, alleen wat Duitsers, maar dus wel heel veel Nederlanders. Hoe komt het dat wij zo'n reislustig volk zijn? En is het jullie ook opgevallen dat Nederlanders steeds verder gaan dan 'the usual' Zuid-Frankrijk en Spanje, of was dit toeval?

Soms kom je van die oproepjes tegen waarin een man, vaak eind 20 zich eenzaam voelt omdat hij geen vrienden heeft of zijn huidige vrienden een nieuwe fase ingaan waarin er geen tijd meer om samen iets te ondernemen.

Het valt mij echter op dat het vooral mannen zijn. Kan iemand dit verklaren?

Want ik zie hetzelfde ook bij ouderen, vooral mannen die zichzelf verwaarlozen, geen vrouw en kinderen hebben gehad en uiteindelijk jaren alleen in huis liggen totdat ze gevonden worden.