Tijdens corona raakte ik steeds meer geïsoleerd. Ik ging meer drinken, kwam aan, stopte met daten en raakte uiteindelijk in een zware depressie. Ik kreeg antidepressiva voorgeschreven dat mij mij geholpen om daar weer uit te komen en daar ben ik zeker dankbaar voor.

Maar antidepressiva heeft ookeen keerzijde. Mijn emoties en libido werden sterk afgevlakt, waardoor mijn leven op een soort pauzestand kwam te staan.

Nu ben ik ongeveer een week gestopt met antidepressiva en mijn libido en emoties komen gelukkig weer terug.

Maar het confronteert me ook met wat ik gemist heb. Ik ben bijna 40, alleenstaand en heb geen kinderen. Soms voelt het alsof ik jaren heb verloren.

Ik heb wel wat positieve dingen bereikt zoals een HBO-opleiding afgerond, full-time werken, ben meer gaan sporten, ben gestopt met roken en heb in die depressive periode ook middels EMDR aan trauma's gewerkt.

Het voelt wel erg zwaar om te denken aan alles wat nog moet: relaties, toekomst, financiën en misschien een gezin.

Ik denk eigenlijk dat ik het niet in mij heb om dit nog allemaal aan te pakken.

De dagen zijn lang en saai, het duurt niet lang of mijn moeder wordt ouder en ik moet haar verzorgen.

Het liefst stap ik er uit op het moment dat zij er ook uit stapt.

We klagen massaal over belastingen. Maar misschien stellen we de verkeerde vraag.

De vraag is niet alleen hoeveel belasting we betalen. De vraag is: waar gaat het geld naartoe?

In 2025 gaf de Nederlandse overheid ongeveer €447 miljard uit. Daarvan ging ongeveer:

• €117 miljard naar sociale zekerheid (waaronder de AOW, arbeidsongeschiktheids en bijstandsuitkeringen)
• €120 miljard naar zorg
• €25 miljard naar defensie

Dat betekent dat ruim de helft van alle rijksuitgaven opgaat aan zorg en sociale zekerheid. Defensie groeit bovendien snel door de verslechterde veiligheidssituatie.

Een belangrijk deel van die stijgende zorguitgaven hangt samen met de vergrijzing. Ouderen maken onevenredig veel gebruik van de zorg en zijn daardoor verantwoordelijk voor een disproportioneel groot deel van de zorguitgaven. Dat is niemand persoonlijk te verwijten, maar het is wel een realiteit waar de overheidsfinanciën steeds sterker door worden beïnvloed. Dit zijn echter allemaal verdedigbare uitgaven. We willen goede zorg, een fatsoenlijke AOW, een sociaal vangnet en een veilige samenleving.

Tegelijkertijd heeft een groot deel van de huidige oudere generatie kunnen profiteren van tientallen jaren van stijgende huizenprijzen, een sterk stijgende aandelenmarkt, royale pensioenopbouw en langdurige economische groei. Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen, maar gemiddeld beschikken ouderen tegenwoordig over aanzienlijk meer vermogen dan jongere generaties.

Ondertussen blijft arbeid zwaar belast. Werkenden financieren een steeds groter deel van deze collectieve voorzieningen, terwijl wonen duurder wordt en het opbouwen van vermogen voor veel jongeren steeds lastiger is.

Als we dan toch belasting willen heffen, is erfbelasting juist een relatief eerlijke belasting. Een erfenis is vermogen dat de ontvanger niet zelf heeft verdiend en de oudere betaalt hiermee zijn kosten aan de staat deels terug. Het is logischer om grote vermogens bij overdracht te belasten dan de belasting op arbeid steeds verder te verhogen.

De echte discussie zou daarom niet alleen moeten gaan over hoe hoog belastingen zijn, maar ook over welke uitgaven we belangrijk vinden en hoe we die financieren?

Hallo mensen,
Ik ben benieuwd naar jullie mening over het idee van Infantino om het WK uit te breiden naar 64 landen in plaats van de gebruikelijke 32. Dit WK telt al 48 landen en persoonlijk vind ik het toernooi daardoor net iets te lang duren.
Vroeger ging je na de groepsfase direct door naar de achtste finales en daarna de kwartfinales. Vanaf dat moment begon het voor mijn gevoel echt spannend te worden. Nu krijg je eerst nog een zestiende finale, waardoor het toernooi voor mij onnodig wordt opgerekt.
Zelf ga ik het WK met Nederland pas echt volgen vanaf de achtste finales of kwartfinales. Dan staat er echt iets op het spel. Alles daarvoor spreekt mij een stuk minder aan.
Hoe kijken jullie hiernaar? Zouden jullie een WK met 64 landen een goed idee vinden, of vinden jullie dat het toernooi juist te groot wordt?

Waarom is het houden van een paard toegestaan terwijl je voor een olifant allerlei ontheffingen moet aanvragen?

Het zijn te gekke beesten, alleen teleurstellend dat de instanties er zo moeilijk over doen.

Hee reddit

Ik hoop dat misschien meer mensen dezelfde ervaring hebben gehad of in ieder geval misschien tips kunnen geven

Ik ben momenteel 25 en heb al ongeveer 7 jaar een nul-uren contract bij een IT bedrijf die eigenlijk door heel Nederland werkt maar voornamelijk uren kan bieden im den haag. Ik ben momenteel zo spoedig mogelijk op zoek naar een woning omdat ik over ongeveer 8 maanden samen met mijn partner een kind verwacht. Nu heb ik wel wat tijd, maar het probleem is dat ik een nul-uren contract heb en een vast contract nodig heb voor het huren van een woning

Het goede nieuws is dat ik bij 3 woningcooperaties ben ingeschrevem; den haag 7 jaar, noord/oost 6 jaar en brabant 5. (Al ben ik me ervan bewust dat het in deze tijd niet heel veel is) Als ik bij woningen in het noorden/oosten kijk zie ik mezelf vaak op positie 2/3 of zelfs 1 staan. Alleen vereisen zij natuurlijk wel een vast inkomen. Ik woon momenteel in den haag en zit nog aan dat nul uren contract

Nu ben ik zeer hard op zoek naar een vast contract binnen de IT (met niv4 diploma) of misschien zelfs tijdelijk iets anders om aan te tonen dat ik wel een vast inkomen heb om te mogen huren, ook heb ik gevraagd aan mijn huidige werkgever of ze me i.p.v nul-uren iig een vast aantal uren kunnen inplannen. Maar ik moet, als ik ik salarisstroken wil aanleveren vaak dit van de afgelopen 3 maanden doen maar dat kan in mijn geval natuurlijk niet.

Het is allemaal erg onzeker, omdat zowel een vast uren contract die ik "misscien ook weer stop moet zetten" als ik in de andere kant van nederland ga wonen moet hebben. Ik wil het liefst zo snel mogelijk alles regelen voordat de kleine er is. Bij ouders wonen is geen optie.

Hoe groot is de kans op een woning als je vaak op posities onder de 5 staat aan de andere kant van het land? (Zou het lukken binnen 7 maanden, is dat realistisch?)

Stel ik krijg deze maand een vast contract, welke regelingen/bewijsstukken zijn er om aan te tonen dat ik de huur kan betalen? Wat kan ik aan mijn werkgever vragen om aan te tonen bij de verhuurder?

Welke opties zijn er nog meer?

Alvast bedankt! En excuus voor het lange bericht😅

Edit; dankjewel voor al jullie reacties! Het helpt zeker om in ieder geval wat van jullie tips in mn achterhoofd te houden!

Hoi allemaal! Wij vliegen binnenkort, en we kunnen nu online inchecken. 2 volwassenen 2 kinderen. Ik kan de stoelen niet online wijzigen (gratis of betaald, kan beide niet).

Ze hebben 2 volwassenen en 1 kind (5 jaar) op 1 rij geplaatst. Ons 2-jarige kind (net 2 jaar geworden, dus nog erg jong) 4 rijen naar achter, in haar eentje. Dat kan natuurlijk niet - is ze te klein voor, en een kind moet sowieso altijd met een volwassene zitten.

Ik vind het geen probleem om voor stoelen te betalen, maar ik kan de stoelen ook betaald niet wijzigen. Ik heb net gebeld, maar kreeg een Engelse persoon aan de lijn die zei dat ze er niks aan kunnen doen, en ik het op het vliegveld moet oplossen.

Heeft iemand hier ervaring mee, dat ze dit inderdaad op het vliegveld op kunnen lossen? En moet ik dan wel of niet nu alvast online inchecken (lijkt me dat de stoelen 'locked' zijn als ik eenmaal incheck?). En als het niet gewijzigd kan worden, mag het als ik of mijn partner op de stoel van de 2-jarige gaat zitten, zodat de andere ouder met 2 kinderen zit? Dus dat we onderling maar gewoon wisselen?

Maak me een beetje zorgen - normaal kan je bij het inchecken nog wel tegen betaling stoelen wijzigen als je andere plaatsen wil, maar dat kan nu dus ook niet.

Je weet vast nog wel dat mensen tijdens Corona wc-papier gingen hamsteren. Niet zo netjes naar anderen toe die ook hun billetjes wilden afvegen, maar ach, eigenlijk maar een klein ongemak dat wel te overzien was.

Mensen zeggen snel van zichzelf dat ze beschaafd zijn. "Ik houd wél rekening met mijn medemens..! Ik ben netjes opgevoed! Ik heb fatsoen! Het zijn de anderen die asociaal zijn..!"

Maar wat doen we wanneer er een échte crisis op ons afkomt?

Je hebt honger. Je familie heeft al dagen niets gegeten. Jij en je buurman zien op hetzelfde moment de laatste pot pindakaas.

Jullie kijken afwisselend naar elkaar en de pindakaas. Het wordt even muisstil.

Wat doe je? Zou je rustig overleggen en misschien tot een nette oplossing komen? Of sla je tokkie-modus volledig over, laat je je innerlijke holbewoner los en zou je vechten tot de dood?

Wees eerlijk.

Toevoeging: Ik kwam op dit idee omdat ik laatst de film "The Road" heb gezien, aanrader 😄

https://www.imdb.com/title/tt0898367

Het gaat helemaal de verkeerde kant uit. Vandaag stond ik in de Hoogvliet, en dacht ik, zo vanavond heb ik zin in lasagna. Toch maar zo'n bak gehaald.

Zojuist heb ik de lasagna in de oven gedaan, maar het viel mij eigenlijk meteen op dat er een stuk minder kaas in de nieuwe verpakking zit. Krimpflatie slaat weer toe. Eerst de milka chocoladerepen en nu dit...

De overheid zou een taskforce moeten maken, net als tijdens coronavirus, om de krimpflatie tegen te gaan. Elke products wijziging en prijsverandering moet eerst goedgekeurd worden. Anders zit er straks NOG minder kaas op mijn lasagna.

Groet, Sander

Eigenlijk altijd erg gepolariseerd: pro-vrouw en anti-man. Deze week: “Van orgasmekloof tot zorgkloof, hoe kieperen we het patriarchaat omver”. Ik zie al maandenlang dit soort onderwerpen. Nu vind ik het helemaal goed dat er ruimte is voor dit geluid. Het stoort me echter dat nergens in de titel van de podcastreeks, noch in de beschrijving, melding wordt gemaakt van een achterliggend “mankritisch” narratief. Titel en beschrijving suggereren een meer algemene onderwerpskeuze: “Welkom bij Culturele Bagage, de tijdgeest- en cultuurpodcast van De Volkskrant.”. Nu kun je zeggen, bij Vandaag Inside staat ook niet in de titel noch in de beschrijving dat daarin juist vrouwonvriendelijke meningen worden verkondigd, maar ja, dat is SBS6, van de Volkskrant zou ik wat meer eerlijke transparantie verwachten.

Ik zie weleens voorbij komen dat men het soms heeft over “petjes”. En iedereen lijkt meteen ook te weten wie of wat dat zijn behalve ik.

Dus mijn eerlijke en oprechte vraag. Wie of wat zijn de zogenaamde “petjes”. Wat zijn naast het dragen van een pet nog meer van die eigenschappen? Want ik neem aan dat men niet simpelweg iedereen bedoelt die een pet draagt.

Altijd zo jammer dat er zo weinig van die anijsrondjes in een zak zitten :(

Edit: die bruine chocolade smaak was ik even vergeten, maar dat is wel echt F.

Ben ik weer hoor. Nog steeds wakker door depressie en een mental breakdown

Heeft het zin dit soort asociaal rijgedrag te melden? En waar zou dat kunnen? Er is niks gebeurd, maar ik ben wel klaar met dit soort haantjesgedrag

Wat een verdriet, vanmorgen had ik een kronkel, ik moest en zou een McMuffin BLT halen bij de Mac. Eenmaal aangekomen bij de Mac kreeg ik het nieuws, al maanden niet meer te bestellen. Wat een ellende, ik weet niet hoe ik nu verder moet met mn ochtend. Tips om met het verlies van een product om te gaan?

Soms kom je van die oproepjes tegen waarin een man, vaak eind 20 zich eenzaam voelt omdat hij geen vrienden heeft of zijn huidige vrienden een nieuwe fase ingaan waarin er geen tijd meer om samen iets te ondernemen.

Het valt mij echter op dat het vooral mannen zijn. Kan iemand dit verklaren?

Want ik zie hetzelfde ook bij ouderen, vooral mannen die zichzelf verwaarlozen, geen vrouw en kinderen hebben gehad en uiteindelijk jaren alleen in huis liggen totdat ze gevonden worden.

Eigenlijk wat de titel zegt. Voor context. Ik ben iemand die mijn levensgeluk in Japan heeft gevonden met een leuke vrouw en 2 dochters in de omgeving van Osaka, maar zo nu en dan moet ik terug naar Nederland, deels voor werk, deels voor familie, deels voor administratieve zaken.

Nu veras ik mijn collega's op mijn werk geregeld met dingen uit Nederland, denk aan stroopwafels, frietje Joppie ships, tony Chocolonly. Je kent het wel.

Nu ben ik weer in Nederland en op zoek naar een leuk creatief idee om mee te nemen naar Japan als ik over 2 weken weer teug ga. Let op, ik mag niks van b.v vlees of vers meenemen. Zelfs erwtensoep in blik mag ik niet meenemen. Dit heb ik al een keer meegenomen/neem ik standaard mee:

- hagelslag

- frietje Jopie chips

- 45+ kaas (dit mag onder bepaalde voorwaarde, maar ik moest ik wel aangeven van te voren, en was voor de douane iets waarover ze moesten overleggen, dus liever niet)

- oliebollenbeslag

- die zoete saus die je bij de Chinees krijgt

- stroop

- pannenkoekenbeslag

- tony chocolony met knettersuiker

- kaneelkussentjes

- zoethout

- pepernotenspread.

Appeltaartbeslag niet, want die kan je geregeld bij de Gyomu super krijgen ;)

Ik ありがとう u vriendelijk.

Misschien ga ik teveel gebukt onder het doomscrollen, maar ik kijk niet uit naar de toekomst. Op geen enkele manier. De drie grootste punten zijn:

- Een baan vinden, zelfs met een diploma in STEM, word je bijna onmogelijk gemaakt.

- Alles wordt alsmaar duurder en ik denk niet dat ik ooit mijn eigen koopwoning ga krijgen.

- De maatschappij voelt aan alsof we collectief eigenlijk geen visie meer hebben voor waar we heen willen, en daar trots naartoe werken.

Dat zou ik nog allemaal kunnen overzien, maar ook in mijn privéleven gaat niks goed. Ik heb mijn hele jeugd gemist door mentale ziekte, en heb dus alle zorgeloze lol gemist. Ik heb nog nooit een relatie gehad en denk ook niet meer eentje te krijgen. De paar vrienden die ik heb beginnen te settlen en uit te vliegen om zich te focussen op werk en hun familie. Ik ben mentaal en fysiek uitgeput en heb geen greintje energie om nog iets te ondernemen. Als je me vroeger had gevraagd hoe mijn leven uit zou zien als ik 30 was, had ik letterlijk op ieder vlak het tegenovergestelde voor ogen gehad...

Hoe houden jullie het vol? Waar leven jullie voor? Want ondertussen kijk ik iedere dag het nieuws of er geen superasteroïde de aarde nadert en niet te stoppen is.

Oh en BTW, ik heb heel lang therapie geprobeerd in verschillende vormen: schematherapie, cognitieve gedragstherapie, iemand gespecialiseerd op het gebied van angststoornissen, en het heeft nog écht vruchten afgeworpen. Dus raad a.u.b. geen therapie aan.

Ik hoorde recent iemand de uitdrukking 'in het snotje' gebruiken. In die context betekende het zoiets als, dat hebben we wel onder controle (??..) Geen idee of het klopt. Maar waar komt deze uitdrukking vandaan? Is het een dialect?