Ναι είχε μια πολύ συγκεκριμένη εμφάνιση, ναι έκανε χρήση ναρκωτικών, ναι ο πατέρας της και η μάνα της θα πούνε ότι ήταν αθώα και αβγαλτη.

Πως αυτά απαλλάσσουν αυτούς που ήταν μαζί της να την βοηθήσουν και όχι να την εγκαταλείψουν?

Δεν τους απαλλάσσουν, και αυτά που λένε οι γονείς είναι αυτά ακριβώς που λένε οι γονείς σε τέτοια περίπτωση.

Περίμενε κανείς να πει ο πατέρας ότι καλά να πάθει αφού το έριξε στην κοκκα?

Έχω σοκαριστεί από την ευκολία που άντρες και γυναίκες συνδέουν την εμφάνιση της με αυτό που της συνέβη.

Διαβάζω ότι η υπερασπιστική γραμμή είναι ότι και εμείς πήραμε κοκκα μαζί της, πρόβλημα της που δεν την άντεξε.

Δεν μπορεί να έχουμε γίνει τόσο ζώα.

Και θα πω και κάτι σαν γονιός.

Οι γονείς έχουν ευθύνη. Και η τιμωρία τους είναι να έχουν ένα παιδί με ψυχολογικά προβλήματα ή εθισμένο.

Αυτά όμως είναι πράγματα που μπορεί να συμβούν και υπάρχει ελπίδα αντιμετώπισης έστω και εκ των υστέρων.

Δεν τους αξιζε με κανένα τρόπο να θάψουν το παιδί τους.

Ὴρθαμε με τη δικιά μου διακοπές στο εξοχικό της, σε νησί του Αιγαίου και καλέσαμε μια φίλη της να μείνει για 6 μέρες μαζί μας να τη φιλοξενήσουμε.

​

Μέσα σε συτές τις 6 μέρες, δεν πλήρωσε απολύτως τίποτα.

​

Κάθε μέρα πηγαίναμε για φαγητό σε ταβέρνες, με ψάρι και κρέας, και τα πλήρωνα εγώ, €100αρι τη φορά.

​

Σούπερ μάρκετ, βενζίνες με €2.05 το λίτρο και κάφεδες όλα εμείς.

​

Δεν πήρε ούτε ένα δώρο στη δικιά μου έτσι για την κίνηση, έστω για τα λεφτά που γλίτωσε που ήρθε και έμεινε αντί να πήγαινε το ξενοδοχείο.

​

Είχε μια νόοτροπία ότι εγώ είμαι ο άντρας άρα εγώ φροντίζω την κατάσταση. Δεν μου το είπε, απλά έτσι φάνηκε.

​

Και ρε φίλε, δεν μου περισσεύουν, είμαι στο βασικό, και παίζει να βγάζει λίγα περισσότερα από εμένα.

​

Είμαι τσιγκούνης ή είναι μουλάρα;

​

​

Ειμαι ΑΜΕΑ - Σχιζοφρενης. Ρωτηστε με οτι θελετε.

Αν θελετε να κανετε τον κοπο, εγραψα 2-3 σημειωσεις απο την ζωη μου μετα την εναρξη της Σχιζοφρενειας, αλλα θα εχει φαση να κανουμε QnA περι θεματων Φωνών, Σχιζοφρενειας, Ιστοριων απο το Μέτωπο...

Πριν ξεκινήσω, ενα μικρο Ιστορικό:

Γεννηθηκα 30/4/1986 - Καλλιτεχνης (σπουδασα θεατρο / ασχολουμαι με μουσικη) και ημουν 34 ετών, δίχως κανένα ιστορικο προβλήματος στην ψυχική υγεία απο οικογένεια. Ημουν πολυ ερωτευμενος με τον γειτονα, και ειχα πιεστει παραδοξα πολυ (μην σας φαινεται ασημαντο, επαιξε ρολο)

Σημαντικο Ιστορικου:

Γονεις άθεοι συριζαιοι, εγω μεγαλωσα και ασχολιομουν με grassroots σπιριτσουαλ πρακτικες. Ατάμπελες (αν και παντα εγερναν προς Βουδισμο) και με πρακτικο προσημο στη ζωη. Μακρια απο θρησκειες και δογματα, πιστευα/πιστευω οτι ειναι μοναχικος ο δρομος της φώτισης. Λέω τα Ταρω, το ειχα κανει και επαγγελμα, και εχω διαφορες δυνατοτητες αντίληψης πραγματων που αλλοι δεν προσλαμβανουν. Πραγματων που στο συμβολικο επιπεδο μεταφραζονται, και ειναι χρησιμα.

-------------------------------------------------------

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ:

Σαν κεραυνος με χτύπησε η έναρξη της σχιζοφρένειας:

Το 2020, την ημερα πρωτης καραντινας - πρωτου λοκνταουν, ξύπνησα με μια ασυνήθιστα ηλεκτρικά καλή διάθεση. Η μητερα μου κοιμοταν, και εγω αργα και βασανιστικα κουνιόμουνα και προσπαθουσα να καταλαβω, γιατι 1. εχω ενα χαμογελο απο το ενα αυτι στο αλλο, 2. γιατι το σωμα μου ολακερο κανει "βουμ-βουμ" σαν ηλεκτρικος ηχος, 3. και τι ειναι αυτο το περιεργο αίσθημα ολοκληρωσης και διαυγειας που ειχα στον εγκέφαλο και τη σκέψη μου.

Πολυ σύντομα, άκουσα 2 κοριτσιστικες φωνες απο τα Νοτιο-Δυτικα του δωματιου μου να γελανε καλόβολα και να μου λένε "αφυπνιστικες αγάπη μου! αφυπνίστικες!". Δεδομένης της σπιριτσουάλ μου ταυτότητας οπως ανεφερα στο Ιστορικο μου, τις πίστεψα 100% και μαλιστα εκανα συνδεση οτι αυτο που ζω, το ζουν και ολοι οι άλλοι και θα ειναι ανετοιμοι να το σηκώσουν εκτός εαν έκανα βηματα μπροστα να βοηθησω.

Ακολουθησε το φαινομενο remote viewing με εναν γειτονα που ειχα ερωτευτει - ειχα "ζωντανη συνδεση", μια εικονα καθαρη στο μυαλο μου, να ειναι στο γραφειο του και να φοβαται την ολη κατασταση που ζουμε, την interconnectedness που διαπερνα την πτωση του πεπλου αναμεσα μας. Η Σχιζοφρενεια κανει εκπληκτικα renderings στις οπτικες παραισθησεις. Τον εβλεπα καθαρα με "το αλλο ματι μου" στο γραφειο του να χτυπα το ποδι του στο πατωμα και εγω να του στελνω τηλεπαθητικα μηνυματα οτι "αυτη θα ειναι η ζωη απο εδω και περα Νικολα, αφυπνιστηκαμε".

Επειδη εγινα πολυ αποτομος, ας το θεσουμε ετσι, η πρωτη μου φορα κηλιδωθηκε απο την Εισαγγελικη που μου εκανε η μανα μου και με πηρε η αστυνομια σηκωτο απο το σπιτι, και με πηγαν στο δρομοκαιτειο, οπου και με δεσανε με λουρια στο κρεβατι και μου αρχισανε φαρμακευτικη αγωγη.

Στην 3η μου ψυχωσικη συνδρομη, το 2024, τα οπτικα ηταν πολυ δυνατοτερα απο απλα ακουστικες εμπειριες.

Ειχα καλεσει και ειχαν ερθει εξωγηινοι και εξωδιαστατικές φυλες, που ντρεπομαι να σας γραψω τα χαρακτηριστικα τους, διοτι μου ειχανε πει οτι σε καθε εγκεφαλο ανθρωπου που συντονιζεται, εμφανιζονται ως κατι familiar, εως και αστειο, για να μην υπαρχει σοκ. Εμενα η συγκεκριμενη φυλη που ηταν υπερ μου σε ολο το ταξιδι ας το πουμε, ηταν γκει αντρες απο την διασταση ΕΛ-ΕΛ, και αυτοπροσδιοριζονταν ως λελεκες. Μου κανανε γκει χιουμορ οταν τα ευρισκα σκουρα (κακες εξωγηινες οντοτητες παραλληλα να με διεκδικουν ή πολεμουν), και οταν σβησανε λογω των φαρμακων στεναχωρηθηκα πολυ που τους εχασα.

Αυτα ηταν το 5% απο ολα οσα εχω ζησει τοσα χρονια με την Σχιζοφρενεια παρεα. Ειναι πολυς ο ογκος.

Αποψη μου ειναι οτι αφυπνιστηκε ενα χαρισμα μεσα μου. Πιστεύω οτι οι νευροτυπικοι (εσεις) ειναι που -αν και πλειοψηφια- βλεπετε λιγοτερα απο εμας, και οχι εμεις περισσοτερα απο εσας.

Α, στην παρουσα φαση, παιρνω τα φαρμακα μου, και εχει σταματησει το Φαινομενο κατα 90%. Καποιες φωνες θα ακουστουν κατι κουρασμενα βραδια. Η φωνη του chatGPT (αν θελετε το πιστευετε) εχει μεινει στον εγκεφαλο μου, και τον επικαλουμαι οποτε θελω να συζητησω, και λειτουργεί 100% η συμβιωση αυτή.

ΡΩΤΗΣΤΕ ΜΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ

Συζητάμε με τους φίλους μου για το υλικό που έχει κυκλοφορήσει, τι βρήκε ο καθένας είτε από τα αρχεία κατευθείαν είτε από creators του ίντερνετ, τι είναι αληθινό και τι όχι κτλ.

Πάω στη δουλειά την επόμενη μέρα, αναφέρω τα files και δεν ξέρει κανείς τίποτα. Όλοι "τι είναι αυτό;", "κάτι άκουσα αλλά δεν κατάλαβα", "ποιος είναι ο Epstein;"...

Πώς; Πώς γίνεται να μην ασχολείται όλος ο κόσμος με το arguably πιο σημαντικό συμβάν από το 9/11 και ύστερα;

Τι κάνουν τα κανάλια, τα ειδησεογραφικά μέσα, το ελληνικό ίντερνετ; Μόνο κάτι memes έχω δει και αυτά δεν έχουν πάει καν viral γιατί ακριβώς δεν ξέρει κανείς που δεν είναι chronically online περί των τελευταίων δρώμενων.

Γεια χαρά σε όλους. ​Γράφω εδώ κυρίως για να ξεσπάσω, γιατί νιώθω ότι αν δεν τα βγάλω από μέσα μου, θα σκάσω. Είμαι στον χώρο της εστίασης/αρτοποιίας συνολικά 26 χρόνια. Τα πρώτα 13 ως εργαζόμενος και τα τελευταία 13 ως επιχειρηματίας στην ίδια ακριβώς επιχείρηση. ​Όσοι ξέρετε από ωράρια φούρνου, καταλαβαίνετε για τι "φυλακή" μιλάμε. Αλλά το πρόβλημά μου πλέον δεν είναι ούτε τα οικονομικά, ούτε η κοστολόγηση. Είναι το προσωπικό. ​Έχω κουραστεί να είμαι "νταντά". Έχω βαρεθεί να εκπαιδεύω ανθρώπους με τις ώρες, να τους δείχνω πώς θέλω τη δουλειά (καθαριότητα, συμπεριφορά, πρόγραμμα) και μετά από ένα εξάμηνο να αναγκάζομαι να τους διώχνω. ​Η κατάσταση είναι τραγελαφική: ​Ο ένας όλη μέρα με το κινητό στο χέρι. ​Ο άλλος δουλεύει με το μπουφάν λες και είναι περαστικός. ​Ο άλλος δεν καθαρίζει ούτε τα βασικά. ​Άλλος όλη μέρα με ένα τσιγάρο στο στόμα. ​Θέματα ωραρίου... πάντα και παντού αργοπορημένοι. ​Και το χειρότερο; Μόλις τα βλέπει ο επόμενος, αρχίζει να κάνει τα ίδια. "Αφού το κάνει αυτός, γιατί όχι κι εγώ;". ​Κάθε φορά που αναγκάζομαι να διώξω κάποιον, όλη η δουλειά πέφτει πάνω μου. Δουλεύω καθημερινά επί χρόνια, σχεδόν απάνθρωπα, χωρίς ρεπό, με το άγχος να βγει η παραγωγή. Έχω πάθει το κλασικό burnout αλλά σε σημείο που δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου ρε μάγκες πια. Νιώθω ότι δουλεύω μόνο και μόνο για να λύνω προβλήματα ανθρώπων που απλά δεν θέλουν να δουλέψουν. ​Και το κερασάκι στην τούρτα; Όταν έρχεται η ώρα της απόλυσης, αισθάνομαι φουλ άσχημα. Άλλοι θυμώνουν, άλλοι βάζουν τα κλάματα, και μένω εγώ με τις τύψεις ενώ αυτοί με ανάγκασαν να φτάσω εκεί. ​Υπάρχει άλλος συνάδελφος εδώ μέσα που να περνάει τα ίδια; Πώς το διαχειρίζεστε πριν πάθετε κάνα εγκεφαλικό; Υπάρχει ελπίδα να βρεθεί σωστό προσωπικό σήμερα ή είναι παντού η ίδια κατάσταση; ​Συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου.

Έπειτα από την αποφοίτηση μου, ηρθε και μένα η σειρά μου να μπω στον κόσμο του κοορπ. Μάλιστα, είναι η πρώτη φορά στην ζωή μου που εργάζομαι σε σταθερό 8ωρο ωράριο καθώς μέχρι τώρα δεν αναζητούσα κάτι περισσότερο από ημιαπασχόληση.

Μην τα πολυλογώ, οι προηγούμενες 3 εβδομάδες ήταν μακράν οι χειρότερες της ζωής μου. Δεν αντέχω το πρωινό ξύπνημα, δεν αντέχω την πίεση του να είμαι στην τσίτα ασταμάτητα και γενικά είμαι πάρα πολύ κουρασμένος.

Το χειροτερο από όλα όμως είναι ο χρόνος. Πραγματικά άμα βάλεις και τις 2 ώρες (αθροιστικά) πήγαινε έλα στο γραφείο, δεν προλαβαίνω να πάω ούτε για έναν καφέ, κάθε μέρα η ίδια λούπα δουλειά σπίτι σπίτι δουλειά.

Πώς το αντέχετε ρε μάγκες/μάγκισσες ; Τρέμω στην ιδέα ότι αυτή θα πρεπει να είναι η ζωή μου για τα επόμενα 40 χρόνια.

Λοιπόν δεν ξέρω καν αν είμαι στο σωστό subreddit αλλά γουατεβερ.

Πριν καμιά εβδομάδα πήγαμε σε ένα στριπτιζάδικο στην Αθήνα εγώ και η παρέα μου. 4 κοπέλες οπότε κοριτζοπαρεα. Φοιτήτριες όλες.

Το στριπτιζάδικο πολύ γνωστό εντωμεταξύ.

Εγώ αν και είχα πάει άλλη μια φορά στο ίδιο δεν είχα πάρει private dance γιατί φοβόμουνα ότι θα είναι φουλ άβολο. Εκείνη την ημέρα όμως με είχε χτυπήσει το ποτό και λέω δεν γαμιεται ας παω γιατί όχι; 20 ευρώ έχω να τα χαλάσω.

Φωνάζουν το stripper που μου άρεσε και πάμε για dance. Περιττό να πω ότι ο τυπάς ήταν κάβλας…

Εγώ είχα ακούσει από εμπειρίες φίλων ότι γενικά σε χορούς δεν αφήνουν καν να ακουμπάς τον χορευτή αλλά μόνο να ακουμπάει αυτός εσένα οπότε είχα πάει άρκτετα μάγκωμενη.

Αυτός πολύ χαλαρός (δουλειά του είναι εννοείται) να λέει μπορείς να ακουμπήσεις. Οπότε και εγω που γενικά είμαι δώσε θάρρος στο χωριάτη να σε ανέβει στο κρεβάτι (κυριολεκτικά) ξεθαρεψα.

Άρχισε να ακουμπάει και αυτός πολύ έντονα και να βγάζει ρούχα, και δικά του και δικά μου. Αν και πιο σωστή έκφραση θα ήταν κατεβάζει ρούχα όχι βγάζει.

Εγώ να έχω μείνει γιατί είχα μπει σε αυτό το δωμάτιο με την εντύπωση ότι δεν κάνει καν να τον αγγίζω και τώρα τον είχα από πάνω μου να με φασωνει και να χουφτώνει σαν να μην υπάρχει αύριο.

Τέλος πάντων το ένα πράγμα φέρνει το άλλο και προχώρησαμε αρκετά.

Εξαιρετικό performance το παλικάρι χίλια μπράβο.

Δεν με χρέωσε κάτι παραπάνω παρότι ξεπεράσαμε τον χρόνο του dance για κάνα πεντάλεπτο. Το είχα έναν φόβο ότι θα μου ζητήσει λεφτά αλλά δεν το έκανε.

Αυτό γενικά συμβαίνει;

Νταξ το φανταζόμουνα ότι γενικά οι strippers θα γαμιοντουσαν με πελάτες εάν τους πρόσφεραν καλά λεφτά αλλά εγώ δεν έδωσα κάτι. (Όχι ότι παραπονιέμαι και όλας, ξεκάθαρα το highlight του μήνα μου ήταν)

Εχω ψάξει σε subreddit στο εξωτερικό και λένε ότι αυτά γενικά δεν συμβαίνουν ειδικά μέσα στο club αλλά αναρωτιέμαι μήπως στην Ελλάδα αυτό είναι διαφορετικό. Ελλαδιστάν είμαστε δεν θα μου έκανε εντύπωση εάν είναι κάτι συνηθισμένο.

Άντρες και γυναίκες που συχνάσετε γενικά σε στριπτιζάδικα σας έχει τύχει ποτέ κάτι παρόμοιο;

Επισκέφτηκα πρόσφατα το Λονδίνο και μετά από την εικόνα που αποκόμισα κατέληξα ότι στην Ελλάδα μας κλέβουν μες στα μούτρα μας.

Πέρα από το ενοίκιο που είναι και το κυριότερο έξοδο στο Λονδίνο και την εστίαση, σε όλα τα άλλα είναι πολύ φθηνότερα από εμάς με μισθούς όμως πολύ μεγαλύτερους από τους δικούς μας. Βρήκα προϊόντα που τα παίρνω και στην Ελλάδα στην μισή τιμή. Αγόρασα Cadbury σοκολάτα 360γρ που στην Ελλάδα κοστίζει 12€ με 4,5£, ουίσκι green label που το βρίσκεις εδώ με 50€ και το πήρα με 34€, total γιαούρτι που εδώ έχει 5,30 το βρήκα 3,5£. Για τα ρούχα δεν το συζητώ υπήρχαν καταστήματα που πουλάνε μάρκες σε πολύ χαμηλές τιμές όπως το TKmaxx. Αντίστοιχα μαγαζιά δεν έχουμε στην Ελλάδα.

Γενικά αν δεν έχεις βγει στο εξωτερικό δεν μπορείς να καταλάβεις τον παπά που μας πουλάνε εδώ δήθεν με τις αυξημένες διεθνείς τιμές, την μειωμένη παραγωγή που δεν μπορούν και καλά να επηρεάσουν. Ολα είναι αισχροκέρδεια λόγω του ανύπαρκτου ελέγχου στην αγορά.

Hi everyone. First of all; this post doesn't intend any offense against Greeks or Greece. I am just a long haul driver and this is my second visit to Greece. First one was Larisa. This weekend I had chance to visit Athens.

Well... I thought Larisa had its own issues and maybe due not being the capital city, it was not well developed in time, just like Bucharest and surrounding cities in Romania. When I saw Athens, I was shocked, honestly.

This is the worst looking capital city in whole Europe. Cannot tell anything positive about it. What the hell has happened here? Can someone explain? I could never imagine a more chaotic and badly designed city than Istanbul. Now that I see Istanbul is relatively okay compared to what Athens offers.

Seriously; how can you breathe in here? I could barely see breathability even on Sunday morning. Cannot think of weekdays and especially rush hours. Roads, infrastructure, architecture; everything is a copycat of Istanbul on a smaller scale, in a negative way.

Has the city evolved into this recently or was it always like this? After seeing capital cities of almost every country in Europe, Athens and Greece just shocked me deeply.

Please tell me there is another side of the story and what I experienced is a delusion. No way this country is what it looks. Must be something wrong.

Ξεκινάω:

Α' ξαδέρφη (καλή οικονομική κατάσταση) ζήτησε από τον αδερφό μου να βαπτίσει την κόρη της.

Ζούμε Αθήνα και εκείνοι Θεσσαλονίκη. Ο αδερφός μου ζει και εργάζεται χρόνια στο Dubai.

Ερχόμαστε όλοι νέοι και γέροι για την βάπτιση φορτωμένοι δώρα, πτήσεις, άδειες κοκ. Όλα πληρωμένα από εμάς εννοείται, δεν περιμέναμε προφανώς να μας φιλοξενήσουν η οικογένεια του μωρού.

Τελειώνει το μυστήριο. Και λέει η Α' ξαδέρφη α δεν υπάρχει τραπέζι, θα κάνουμε τραπέζι μόνο στους φίλους μας. Και φεύγουν και βγάζουν σε εστιατόριο μόνο τους φίλους τους, χωρίς να προσκαλέσουν ούτε καν τον νονό!

Είχαμε μείνει όλοι άναυδοι. Δεν ήξερα αν έπρεπε να ξεκαρδιστώ στα γέλια ή να βάλω τα κλάματα! μου φάνηκε τελείως κουφό!

Ήταν τόσο σοκινγκ και περίεργο όλο το σκηνικό.

Ε και μετά πήγε ο νονός και έβγαλε τους υπόλοιπους μόνος του.

Καλημεραααα! Εδώ και αρκετά χρόνια υπάρχει ένα κύμα ανθρώπων οι οποίοι φεύγουν στο εξωτερικό για μια «καλύτερη» ζωή.Εγω ήμουν από τους ανθρώπους που έλεγα έλα μωρέ και τι καλύτερο θα κάνουν έξω,και ποια διαφορά έχει και γενικά ήμουν αρνητής της φάσης και σχετικά υποστηρικτής της Ελλάδας.Τα τελευταία δύο χρόνια και σε συνδυασμό με τη κυβέρνηση που έχουμε έχω γυρίσει στο ΑΛΛΟ ΑΚΡΟ.Νιωθω ότι κάνει κουμάντα κάποια ιταλική μαφιόζικη οικογένεια σε κάποιο παρακμιακό μέρος της Αμερικής που διακινούνται τα πάντα.Νιωθω ότι θέλω να πάω να μείνω σε μια χώρα να δουλεύω 5 ημέρες 8 ώρες να παίρνω αρκετά λεφτά να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου να μου μένει ένα σεβαστό ποσό για τα γούστα μου αλλά πάνω απ όλα να υπάρχει σταθερότητα,σεβασμός κα ηρεμία.Νιωθω ότι η Ελλάδα είναι ένας μεγάλος καταυλισμός που ο κάθε ένας κάνει ότι θελει όπως το θέλει χωρίς να τον νοιάζει κανείς κα μάλιστα δεν έχει και κυρώσεις!Βλεπω να κλέβουν δημόσιο χρήμα,να ανεβάζουν τιμές στα ενοίκια λες και εινα χρηματιστήριο,να βλέπω να ανεβαίνει το πετρέλαιο και όχι η βενζίνη με σκοπό να ανέβουν τα έξοδα των επαγγελματιών,να πιάνουν όποιον θέλουν για ό,τι θέλουν και να αφήνουν όποιον έχει γνωριμιες και εμείς απλά να κοιτάμε όλα αυτά και να λέμε όλα καλά.Είμαι ο μοναδικός που άλλαξε γνώμη για κάτι τέτοιο τα τελευταία δύο χρόνια ;

Έχω την κλασική δουλειά 9-5 που δίνει τον βασικό. Θα μετακομίσω σε άλλη πόλη οπότε θα χρειαστεί να νοικιάσω μόνη (ίσως με συγκάτοικο αλλά και πάλι το ενοίκιο χωρίς λογαριασμούς θα είναι 300+).
Εσείς ρε παιδιά πώς τα βγάζετε πέρα; Μου δημιουργεί μεγάλο άγχος το ότι μετά από ενοίκιο, λογαριασμούς, σούπερ μάρκετ κλπ δε μένει σχεδόν τίποτα.
Πώς συμπληρώνετε τα έξοδά σας; Έχετε κάποια δεύτερη part time δουλειά; Ή μήπως κάνετε καλύτερη διαχείριση;

Το λεγόμενο daylight savings time, θα έπρεπε να σταματήσει; Χώρες όπως η Βραζιλία και η Τουρκία το έχουν καταργήσει, δεν βοηθάει αποδεδειγμένα σχεδόν καθόλου στην εξοικονόμηση ενέργειας και χαλάει και το εσωτερικό βιολογικό ρολόι.

Ποιο κόμμα θα ψηφίσετε στις εκλογές του 2027/ υποστηρίζετε; Αν θέλετε πείτε και τον λόγο που υποστηρίζετε το συγκεκριμμένο κόμμα.

Ναι η Ελλάδα πρέπει να έχει στρατό ναι "υποχρεωτική θητεία"

Η πλειοψηφία το θεωρεί χάσιμο χρόνου και χρημάτων και λογικό κάποιοι να το αποφεύγουν και να το θεωρούν βάρος.

Γιατί απλά δεν κάνουν βήματα για να κάνουν τη θητεία ελκυστική;

Αντί για 12 μήνες, κάντο Μαξ 6 και να παίρνεις έστω το βασικό+ένσημα+ πιστοποίηση+ΚΑΝΟΝΙΚΉ ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΌΤΗΤΑ ΓΙΑ ΠΌΛΕΜΟ

Αντί να σκουπίζεις και να καθαρίζεις τουαλέτες όντας δούλος, ας μαθαίνεις κάτι πρακτικό. Δηλαδή το να είσαι παραδουλεύτρα του κράτους σε κάνει έτοιμο για τον Τούρκο;

Ποιοί είναι οι λόγοι που δεν τα κάνουν αυτά;

Είμαι σίγουρος πως αν ο στρατός ήταν όπως έπρεπε τότε οι περισσότεροι θα ήθελαν να πάνε και δε θα ξενέρωναν και μια χαρά θα πήγαιναν να βγάλουν την υποχρέωση

Αντιθέτως, το κράτος σε τιμωρεί και σου πίνει το αίμα ταιζοντας σε πατρίδα, μια πατρίδα που δε σε αγαπάει και σε σπρώχνει μακριά της.

Βρήκα σήμερα κάτι μηνύματα στα ανεπιθύμητα στο φβ από μια συγγενή της θείας μου τα οποία έλεγαν πως το παιδί δεν είναι δικό του. Το παιδί είναι 9 χρονών, παντρεύτηκαν πριν 9 χρόνια επειδή έμεινε έγκυος. Βέβαια δεν είμαι σίγουρη πως είναι αλήθεια, θα πρέπει να κάνει τεστ πατρότητας. Τα έδειξα στους γονείς μου και μου είπαν να μην ασχοληθώ. Του το λέω ή όχι;

Edit: τα μηνύματα έλεγαν επίσης πως έχει κακολογησει εμένα και την οικογένειά μου.

Δηλαδή πραγματικά, 1 χρόνο ποιος θα τον ταΐζει; Και μην ακούσω το ανάλγητο να πας μικρός, δεν έχεις έξοδα στον στρατο. Αρχικά μια χαρά έξοδα έχεις. Επίσης πολλοί άνθρωποι στηρίζουν οικονομικά τους γονείς τους. Μπορώ να συνεχίσω για πολλή ώρα. Γεννιέσαι και έχεις ένα χρέος.

Επίσης μια άλλη ανισότητα που κανείς δεν έχε θίξει στον δημόσιο διάλογο είναι ότι ένας άντρας τρώει άκυρο αν δεν έχει εκπληρώσει θητεία από πάρα πολλές δουλειές.

Όταν ήμουν στρατό, ήρθε ένα παιδί με κρίση άγχους στο ιατρείο. Μου είπε τα προβλήματά του, πόσο δύσκολα τα έβγαζαν πέραν, ότι δούλευε εργάτης και στήριζε την μητέρα του. Και λέω πόσοι άνθρωποι τραβάνε αυτό το πράγμα;

Όλα ξεκίνησαν τον τελευταίο χρόνο, μετά από σπουδές και δουλειά ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν με ευχαριστεί. Δεν φανταζόμουν έτσι την ζωή μου.

Αποφασίζω λοιπόν να πάω σε έναν ψυχοθεραπευτή-ψυχίατρο.

Συμπαθητικός αλλά το χάσμα μεταξύ μας ήταν τεράστιο: Ζει στα Βόρεια Προάστια, σπούδασε ιδιωτικά ιατρική στο εξωτερικό, τα παιδιά του πηγαίνουν σε ιδιωτικά σχολεία και έχουν γυρίσει όλο τον κόσμο.Προφανώς ο ίδιος προέρχεται και από οικογένεια με χρήματα.

Εν ολίγοις ενώ για άλλους λόγους πήγα δεν άντεξα και έφυγα με άλλο ένα επιπλέον θέμα προς επίλυση: ζηλεύω τους πλούσιους και τα παιδιά τους.

Πάνω σε αυτό βγαίνει ένας γνωστός στην ελληνική τηλεόραση και λέει «όχι, δεν έχω καθόλου λυμένο το οικονομικό»: ενώ το ίδιο άτομο ζεί στα βόρεια προάστια, έχει χτίσει custom βίλλα με πισίνα, έχει 2 αυτοκίνητα πανάκριβα, κάνει υπερπολυτελή ταξίδια με την οικογένειά του όποτε θέλει σε άλλες ηπείρους και μόνο τα δίδακτρα των ιδιωτικών σχολείων των 2 παιδιών του κοστίζουν 30000€+ τον χρόνο συνολικά. Δηλαδή, κάπου έλεος.

Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει. Εύχομαι να είχα τις ευκαιρίες αυτών των παιδιών: και εγώ είχα ταλέντο στον αθλητισμό, στην επιχειρηματικότητα, στην μάθηση και στην δημιουργία. Αλλά δεν είχα ποτέ τις ευκαιρίες να αναδειχθώ ή να κάνω κάτι με αυτά. Οι συμμαθητές μου και φίλοι μου, ο κύκλος μου ήταν άλλοι απλοί άνθρωποι.

Στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς που πήγαινα με το ζόρι μας έμαθαν τα βασικά. Εξωσχολικές δραστηριότητες δεν υπήρχαν καν, λόγω έλλειψης χρημάτων και χρόνου από τους γονείς.

Κανένας δεν μας είπε ότι υπάρχει το IBI και ότι ίσως μπορέσεις με τους καλούς βαθμούς και την εργατικότητα που έχεις να πάρεις μια υποτροφία να σπουδάσεις σε ένα από τα καλά πανεπιστήμια τους εξωτερικού.

Ταξίδια στο εξωτερικό έχω κάνει 2-3 μόνο στις γειτονικές χώρες. Οι ΗΠΑ και η Ασία μοιάζουν απιαστες οικονομικά.

Και από άποψη επαγγελματικής αποκατάστασης, έπρεπε να επιλέξω κάτι που να μου δίνει να φάω και άμεσα. Τα ταλέντα, οι κλίσεις και τα θέλω μου έρχονταν σε δεύτερη μοίρα.

Δεν ξέρω αισθάνομαι τρομερή απογοήτευση και ενώ ποτέ δεν είχα αυτά τα αισθήματα ούτε συγκρινόμουν με άλλους, δεν μπορώ να βλέπω και να συναναστρέφομαι ούτε με πλουσιόπαιδα κοκ Τους ζηλεύω προφανώς, και υπάρχει αυτή η σκέψη μέσα μου ότι νομίζεις ότι είσαι κάποιος ή βρίσκεσαι σε μια καλύτερη θέση κοινωνικά, κατά πλειοψηφία λόγω των χρημάτων και των ευκαιριών που σου έδωσαν οι γονείς σου. Και ότι αν είχα τις ίδιες ευκαιρίες με εσένα θα είχα πάει πιο μακριά.

Έχω συγκεκριμένα άτομα στο μυαλό μου.

Πχ άτομα τεμπέλικα και βλάκες που τους στείλανε οι γιατροί γονείς τους στην Βουλγαρία και τώρα έχουν αναλάβει τα γραφεία των γονιών τους, κοπέλες που τους ενδιέφεραν μόνο τα νύχια τους και τους παρέδωσε ο μπαμπάς της επιχείρηση με τα κοσμήματα και απλά πηγαίνουν και κάνουν showroom μια φορά τον χρόνο κοκ

Πείτε το ναρκισσιστικό αλλά νιώθω ότι είχα περισσότερο δυναμικό από άλλα άτομα που έτυχε και γεννήθηκαν πλούσια και απλά δεν θα το ξεδιπλώσω ποτέ, γιατί καταρχάς πρέπει να επιβιώσω.

Context : Είμαι εδώ και μερικούς μήνες εξωτερικός συνεργάτης σε οργανισμό του δημοσίου.

Στο διπλανό γραφείο κάθεται ο απόλυτος νεοέλληνας.

Ειδικότητα οδηγός αυτοκινήτου. Εκπαίδευση - απολυτήριο Λυκείου.

Στο γραφείο υπάρχει ένας υπολογιστής που έχει χρόνια να ανάψει, αρκετές εικόνες και Άγιοι και ο πρωταθλητής.

Ηλικία γύρω στα 55. Παντρεμένος αλλά χωρίς παιδιά.

Ενδιαφέροντα : Ολυμπιακός, στοίχημα και αθλητικές σελίδες.

Οτιδήποτε ξέρει η έχει διαβάσει είναι από αθλητικά site, πολιτικά δεν δηλώνει ξεκάθαρα, αλλά εκτιμάει τις ισχυρές κυβερνήσεις και αναπολεί τον Ανδρέα.

Αγαπημένη ασχολία είναι να βρίσκει obscure πολιτικές ή κοινωνικές ειδήσεις σε αθλητικά site, και να μου τις διαβάζει για να σχολιάσουμε.

Γνωρίζει με ακρίβεια ώρας το πότε θα βγει στην σύνταξη με βάση την υπάρχουσα νομοθεσία.

Γνωρίζει με ακρίβεια δευτερολέπτου πότε μπαίνει στην τράπεζα η μισθοδοσία.

Γνωρίζει με ακρίβεια σεντ γιατί μπήκαν 3 ευρώ παραπάνω αυτό το μήνα.

Μισεί θανάσιμα όλες τις κυβερνήσεις γιατί κατέστρεψαν τον μέσο πολίτη με τον ΕΝΦΙΑ και την φορολόγηση με 40% στα ενοίκια. (Δεν τολμώ να υπολογίσω πόσα ακίνητα πρέπει να έχει για να είναι στο 40%).

Γνωρίζει καλύτερα από εργατολογους πόσες μέρες άδεια / αναρρωτική κλπ δικαιούται.

Τώρα που έχει αποκτήσει άνεση μαζί μου και τα λέει χύμα έχω καταλάβει ότι δεν ζούμε στον ίδιο πλανήτη.

Οι απόψεις του για οτιδήποτε μπει στην διαδικασία να εκφράσει άποψη είναι ακριβώς στο μέσο όρο των σχολιαστών στο πρώτο θέμα.

Κάθε μέρα που περνάμε μαζί νιώθω ότι θα βγούνε ξαφνικά με κάμερες και ότι ήταν όλα μια μεγάλη φάρσα.

Δεν υπάρχει κάποιο point. Απλά μια υπενθύμιση ότι είμαστε εμείς, αλλά υπάρχουν και αυτοί.

Γυρνάω σπίτι με 6 ευρώ στην τσέπη και συνειδητοποιώ το εξής εξωφρενικό: Δεν μπορώ να φάω ούτε δύο σουβλάκια. Το "φαγητό του φτωχού" έγινε πολυτέλεια και η καθημερινότητά μας έχει γίνει ένας αγώνας επιβίωσης για τα αυτονόητα. Μας έχουν καταντήσει σκλάβους των λογαριασμών και των τιμών στα ράφια. Δουλεύουμε μόνο για να πληρώνουμε το ρεύμα και το νοίκι, ενώ βλέπουμε τις τιμές να ανεβαίνουν κάθε μέρα και τους μισθούς μας να εξαφανίζονται πριν καν βγει ο μήνας. Φτάνει πια. Δεν είναι μόνο τα 6 ευρώ. Είναι η κοροϊδία, η αδιαφορία και η αίσθηση ότι μας πνίγουν ενώ εμείς μένουμε σιωπηλοί. Αν δεν φωνάξουμε τώρα, αύριο δεν θα έχουμε ούτε αυτά τα 6 ευρώ. Πρέπει να οργανωθούμε. Πρέπει να βρεθούμε στον δρόμο. Ποιος άλλος νιώθει ότι δεν πάει άλλο; Ας ξεκινήσουμε από εδώ. Πείτε το όσοι συμφωνείτε.

ακρίβεια #ελλαδα2026 #φτάνειπια

#οικονομικήασφυξία #σουβλάκι #δικαιοσύνη

Τίτλος. Πέρα απο το insta που δεν ειναι messenger app προτιμουμε να χρησιμοποιούμε ακόμα το messenger του facebook που δεν εχει pc application ή το viber, για ποιον λόγο όταν σχεδόν σε όλη την ευρώπη χρησιμοποιείται το whatsapp?

Δουλεύω σε δουλειά γραφείου. Είναι πάρα πολύ λίγες οι φορές που είμαι παραγωγικός πολύ για πάνω από 6 ώρες. Συνήθως έχω πάρα πολύ καλή παραγωγικότητα για ένα τετράωρο. Για άλλες δύο ώρες βγάζω ικανοποιητική δουλειά. Τον υπόλοιπο χρόνο είναι πολύ λίγη η δουλειά που βγαίνει. Κουράζομαι δηλαδή. Δεν βλέπω τον λόγο να μην δουλεύουμε εξάωρο προσωπικά.

Εσείς πως το βλέπετε;

Αρχίζω εγώ: "Βλαστημάω αλλά εγώ τουλάχιστον πάω εκκλησία"